หากก่อนหน้านี้ประโยคนี้ถูกเอ่ยออกมาจากปากของหนานอวี่โม่จิ่วเยี่ยคงจะตอบกลับไปด้วยความโกรธเคืองแน่แต่เมื่อเวลาผ่านไป เขาก็เริ่มมองอะไรได้มากขึ้น ไม่ว่าอย่างไรพวกเขาสกุลโม่ก็ไม่ขาดใครไปสักคน อยู่พร้อมหน้าพร้อมตากัน นี่คือความเมตตาของสวรรค์ที่มีต่อสกุลโม่ การที่ได้อยู่พร้อมหน้ากันทั้งครอบครัว เขาก็พอใจแล้วหลังจากที่หนานอวี่ได้รับรู้ถึงสถานการณ์ล่าสุดของสกุลโม่แล้วเขาก็ไม่ได้ยึดติดกับเรื่องนี้มากนัก ไม่ว่าอย่างไร ในความคิดของเขาขุนนางที่ซื่อสัตย์ก็ควรจะได้รับจุดจบที่ดีความคิดของเขากลับมาสู่เรื่องการให้คนสกุลโม่กลับสู่ราชส านักอีกครั้ง“ความหมายของคุณชายเก้าคือ ต่อไปจะยังคงอยู่ที่ซีเป่ยหรือ?”“เหตุใดสกุลโม่ของข้าจึงไม่ควรอยู่ที่ซีเป่ย? ซีเป่ยเป็นด่านส าคัญของต้าซุ่นในการควบคุมชนเผ่าหมานอี๋ หากมีสกุลโม่ของข้าอยู่ที่นั่น ราชส านักจะไม่ต้องกังวลเรื่องการรบกวนจากชนเผ่าหมานอี๋อีกต่อไป”ประเด็นนี้แม้โม่จิ่วเยี่ยจะไม่พูด หนานอวี่ก็สามารถคิดได้เอง
สงครามส่วนใหญ่ของต้าซุ่นมาจากชนเผ่าหมานอี๋และหนานเจียงเนื่องจากความแค้นระหว่างต้าซุ่นกับหนานเจียงนั้นรุนแรงกว่าชนเผ่าหมานอี๋มากนัก ดังนั้น หลังจากที่หนานอวี่ได้กลับคืนสู่ราชส านักแล้ว จึงเกิดความคิดที่จะกวาดล้างหนานเจียงและชนเผ่าหมานอี๋ให้ราบคาบ มีเพียงวิธีนี้เท่านั้นที่จะขจัดภัยคุกคามได้อย่างถาวรดูภายนอกแล้วต้าซุ่นอาจดูเป็นประเทศที่ยิ่งใหญ่ แต่หลังจากที
