พรรดินีก็ต้องการกำลังคนจำนวนมากเพื่อช่วยค้นหาร่องรอยขององค์จักรพรรดิทั้งหนานฉีและหนานรุ่ยต่ำงก็ตระหนักถึงเรื่องนี้หนานฉีคิดถึงสถำนการณ์ที่เสียเปรียบด้านกำลังคน แม้ว่าจะรู้ว่าหนานอวี่พูดถูก แต่เขำก็ยังไม่กล้ำบุกโจมตีโดยประมาทส่วนหนานรุ่ยนั้นต่ำงออกไป หนานอวี่ไม่ได้ปิดบังตัวตนของตนเองจากเขำ ดังนั้นจึงไม่ปิดบังเรื่องที่จักรพรรดิซุ่นอู่มอบป้ำยอาญำสิทธิ์ให้เขำเคลื่อนพลเข้าเมืองด้วยด้วยเหตุนี้ ในใจของหนานรุ่ยการปฏิบัติการครั้งนี้พวกเขำมีความมั่นใจอย่ำงเต็มเปี่ยมยิ่งไปกว่านั้นโม่จิ่วเยี่ยได้ส่งสัญญำณไปยังหนานอวี่แล้ว กองทัพที่มีกำลังพลสองหมื่นนายก็จะมาถึงในไม่ช้ำหนานรุ่ยไม่ลังเลที่จะสั่งให้คนของเขำบุกเข้าไปในวังหลวงทันที่
หนานฉีลังเลอยู่พักหนึ่ง เมื่อเห็นหนานรุ่ยที่ปกติขี้ขลาดกว่าตนเองหลายเท่านักลงมือแล้ว หากเขำยังคงเลือกที่จะรอดูท่ำที่ เกรงว่าจะถูกผู้คนหัวเราะเยาะได้ด้วยเหตุนี้ เขำจึงต้องฝืนใจสั่งให้ผู้ใต้บังคับบัญชำเข้าร่วมการต่อสู้ไปพร้อมกันการตำยอย่ำงกะทันหันของอัครเสนาบดีเซวียทำให้บรรดำผู้ใต้บังคับบัญชำของเขำตกอยู่ในความหวาดกลัวชั่วขณะอย่ำงไรก็ตำม พวกเขำถูกดึงความคิดกลับมาอย่ำงรวดเร็วด้วยเสียงตะโกนฆ่ำฟันของฝ่ำยตรงข้ามทหารบำงคนที่เข้าร่วมกับฝ่ำยตระกูลเซวียกำลังคิดอย่ำงรวดเร็วในตอนนี้ แม้ว่าอัครเสนาบดีเซวียจะเสียชีวิตแล้ว แต่จักรพรรดินีและองค์ชายสี่ก็ยังอยู่พวกเขำได้เห็นกับตำถึงสิ่งที่
