้ทั้งหมดอีกทั้งต าแหน่งของนางกับโม่จิ่วเยี่ยก็ยังห่างจากทหารยามประตูเมืองอยู่พอสมควร จึงไม่ต้องกังวลว่าพวกเขาจะพบต าแหน่งที่โดรนถูกปล่อยออกมาแต่อย่างใด
โดรนเคลื่อนที่ด้วยความเร็วสูง ชั่วพริบตาก็มาถึงต าแหน่งของก าแพงประตูเมืองแล้ววันนี้ก็ยังคงเป็นเซวียป๋อที่น าคนมาเฝ้ายามที่นี่ เมื่อโดรนลอยมาได้ระยะประมาณหนึ่งเหนือศีรษะเขา มันก็เริ่มบินวนเวียนอยู่กับที่พร้อมกันนั้นเสียงที่เฮ่อจือหร่านเพิ่งบันทึกไว้ก็เริ่มเล่นวนซ ้าตอนที่เฮ่อจือหร่านบันทึกเสียง นางได้ใช้โปรแกรมเปลี่ยนเสียงเสียงที่ดังออกมาจึงฟังดูเป็นเสียงทุ้มหนักแน่นของชายคนหนึ่งแน่นอนว่าทุกคนรวมทั้งเซวียป๋อต่างหันไปมองต้นก าเนิดเสียงไม่นานนักก็มีคนถามเซวียป๋อว่า “ท่านผู้บัญชาการ เกิดเรื่องร้ายกับองค์จักรพรรดินีหรือขอรับ พวกข้าจ าเป็นต้องไปช่วยหรือไม่”เซวียป๋อในตอนนี้ก็รู้สึกสงสัยมาก ตามหลักแล้วหากจักรพรรดินีต้องการความช่วยเหลือจากพวกเขา ก็สามารถส่งคนคุ้นเคยมาแจ้งได้ตอนนี้เกิดอะไรขึ้นกันแน่คนที่องค์จักรพรรดินีส่งมาอยู่ที่ใดในยามราตรีที่มืดมิดและลมแรงเช่นนี้ แม้จะมีคบเพลิงนับพันส่องสว่างก็ไม่อาจพบเจอคนที่ร้องตะโกนได้…ต้องยอมรับว่ากลอุบายเล็ก ๆ ของเฮ่อจือหร่านได้ผลจริง ๆ มันสามารถดึงดูดความสนใจของทุกคนไปที่โดรนได้หมด
โม่จิ่วเยี่ยรอจังหวะที่เหมาะสม โอบเอวของเฮ่อจือหร่านกระโดดขึ้นไป พวกเขาจึงกระโดดข้ามก าแพงเมืองออกไปได้อย่างราบรื่นเมื่