ท ามันให้ถึงที่สุดหนานอวี่ขยี้หว่างคิ้ว นั่งครุ่นคิดที่โต๊ะหนังสืออยู่นาน จากนั้นก็ลุกขึ้นหยิบป้ายค าสั่งที่จักรพรรดิซุ่นอู่เพิ่งมอบให้เขาไปส่งให้โม่จิ่วเยี่ย“ข้าเชื่อใจคุณชายเก้า ข้าจะมอบป้ายค าสั่งให้ท่าน ท่านจงตามหากองทัพตามต าแหน่งที่เสด็จพ่อบอกไว้ หลังจากนั้นข้าจะไปหาหนานฉี วิเคราะห์สถานการณ์ในเมืองหลวงให้เขาฟังอย่างละเอียดอีกครั้ง หากยังคงนั่งรอความตายเช่นนี้ต่อไป ราชวงศ์ต้าซุ่นคงต้องเปลี่ยนชื่อเปลี่ยนแซ่แน่ หนานรุ่ยเองก็ล่วงรู้ตัวตนที่แท้จริงของข้าแล้วเขาแสดงท่าทีไว้แต่แรกว่าไม่ว่าข้าจะท าอะไร เขาก็จะสนับสนุนข้าอย่างไม่มีเงื่อนไข”“แม้ว่าทั้งสองคนจะไม่มีอ านาจในมือมากนัก แต่ด้วยสถานะองค์ชายของพวกเขา หากออกมาประณามฝ่ายจักรพรรดินีย่อมมีพลังในการโน้มน้าวมากกว่าใครทั้งสิ้น ข้าตั้งใจจะใช้โอกาสนี้สังเกตความคิดของเหล่าขุนนางในราชส านักอีกครั้ง เพื่อให้รู้ว่าพวกเขาก าลังคิดอะไรอยู่”
หนานอวี่พูดจบก็หมุนตัวไปที่ตู้หนังสือ หยิบพลุสัญญาณสองลูกออกมาให้โม่จิ่วเยี่ยสิ่งเหล่านี้ไม่ใช่ของแปลกใหม่ส าหรับโม่จิ่วเยี่ย เพราะมันมักถูกใช้ในยามท าศึกที่ชายแดนเพียงแต่พลุสัญญาณที่ราชวงศ์ต้าซุ่นใช้นั้นด้อยกว่าของที่เฮ่อจือหร่านน าออกมามากนักพลุสัญญาณแบบนี้เมื่อยิงออกไปแล้วจะไม่มีแสงสว่างที่เห็นได้ชัด แต่จะส่งเสียงพิเศษออกมาเท่านั้นไม่ว่าอย่างไรก็ตาม ขอเพียงสามารถส่งสัญญาณไปถึงอีกฝ่ายได้ก็พอหนานอวี่พูดถ
