หาที่ซ่อนตัวทันที่เขาระแวดระวัง แต่หยวนกุ้ยเฟยกลับประหม่า แม้ว่านางจะเตรียมใจรับโทษฐานหลอกลวงเบื้องสูงแล้ว แต่ก็ยังไม่สามารถแสดงท่าทีสงบนิ่งได้“องค์จักรพรรดิ องค์จักรพรรดิ พระองค์อยู่หรือไม่เพคะ?”เมื่อได้ยินเสียงของหยวนกุ้ยเฟย จักรพรรดิซุ่นอู่ก็ถอนหายใจโล่งอก พลางเอ่ยเสียงทุ้มว่า “เราอยู่ตรงนี้”
หยวนกุ้ยเฟยแม้จะรู้สึกตื่นเต้นในใจ แต่ก็ไม่ได้ลืมมารยาทที่ควรมีนางคุกเข่าลงไปทางที่เสียงของจักรพรรดิซุ่นอู่ดังมา “องค์จักรพรรดิ หม่อมฉันมีความผิด”จักรพรรดิซุ่นอู่เพิ่งได้ฟังเรื่องราวคร่าว ๆ จากเฮ่อจือหร่านมาแล้ว ในใจย่อมมีความขุ่นเคืองต่อหยวนกุ้ยเฟยหากเป็นเมื่อก่อนหยวนกุ้ยเฟยท าความผิดเช่นนี้ ถึงแม้ว่าเขาจะรักและเอ็นดูนางมากเพียงใด ก็คงเป็นไปไม่ได้ที่จะไม่ลงโทษแต่เวลานี้ต่างจากตอนนั้น เขาเข้าใจสถานการณ์ของตัวเองดีอย่าว่าแต่จะลงโทษหยวนกุ้ยเฟยเลย ตอนนี้เขายังรักษาของตัวเองเอาไว้แทบไม่ได้“เจ้าลุกขึ้นก่อนเถอะ! บอกเรามา เรื่องราวในอดีตนั้นเป็นอย่างไรกันแน่”หยวนกุ้ยเฟยเช็ดน ้าตา แล้วเล่าเรื่องราวความผิดพลาดที่นางได้ก่อไว้อย่างละเอียดหากจ าเป็น เฮ่อจือหร่านก็จะเสริมรายละเอียดบางอย่างเพิ่มเติมจักรพรรดิซุ่นอู่เชื่อค าพูดของหยวนกุ้ยเฟยตอนนี้นางกล้าเสี่ยงกับโทษฐานหลอกลวงเบื้องสูงซึ่งอาจถูกตัดหัวเปิดเผยเรื่องราวเหล่านี้ ก็เพียงเพื่อบุตรชายแท้ ๆ ของนางเท่านั้น
“พวกเขาบอกว่าความสามารถและสติปัญญาของหนานอว
