หมิงก็เช่นกัน เขาไม่รู้ว่าบิดามารดาจะยอมรับได้หรือไม่หากเขาจะแต่งงานกับสาวใช้ที่ยังไม่สามารถเปิดเผยตัวตนได้ในตอนนี้ จึงไม่กล้าเอ่ยปากให้ค ามั่นกับหลานเอ๋อร์ไม่กี่วันมานี้ เขาจึงอยู่แต่ในบ้าน พยายามไม่ออกมาเจออีกฝ่ายวันนี้หากไม่ใช่เพราะเขาต้องมาถามมารดาเรื่องการกลับเมืองหลวง ก็คงไม่ปรากฏตัวในลานบ้าน
เดิมทีเขาตั้งใจจะมาสืบท่าทีของมารดา หากความคิดที่จะลาออกจากต าแหน่งและอยู่ที่ซีเป่ยของเขาได้รับความเข้าใจจากมารดา เขาก็จะสามารถด าเนินการตามแผนได้ ค่อย ๆ สื่อสารกับคนในครอบครัวไปทีละขั้นตอนแต่ใครจะรู้ว่าโชคดีไม่เข้าข้างเขา ท่านแม่กลับค้นพบความผิดปกติได้เร็วเพียงนี้บุตรชายที่ตนเลี้ยงดูมากับมือพูดความจริงอยู่หรือไม่ เฮ่อฮูหยินก็สามารถมองออกได้“เจ้าเป็นลูกที่แม่เลี้ยงดูมากับมือ แม่จะมองความคิดของเจ้าไม่ออกได้อย่างไร? ตั้งแต่เล็กเจ้าก็แตกต่างจากบรรดาลูกหลานตระกูลใหญ่เหล่านั้น ขณะที่พวกเขาเที่ยวเตร่ส าราญไปทั่ว เจ้ากลับไม่มีแม้แต่อนุภรรยาสักคนในเรือนหลัง แม่รู้ว่าเจ้าต้องการหาหญิงสาวที่ถูกใจมาใช้ชีวิตร่วมกันไปตลอดชีวิต”พอท่านแม่พูดมาถึงขนาดนี้แล้ว เฮ่อซื่อหมิงก็รู้ว่าตนเองไม่อาจปิดบังเรื่องนี้ได้อีกต่อไปในเมื่อเป็นเช่นนั้น เขาจึงตัดสินใจเปิดเผยความคิดของตนเองทั้งหมด“ท่านแม่ ข้าคิดว่านาง หลานเอ๋อร์เป็นสตรีที่งดงามและมีสติปัญญา มีความสง่างามและมารยาทที่ดี อีกทั้งยังไม่มีท่าทีเสแสร้งแกล้งท าเหมื
