เฮ่อซื่อหมิงพูดมาทั้งหมดนี้ เฮ่อฮูหยินล้วนรู้ดีบุตรชายคนโตของตระกูลหวังเพราะคิดถึงหญิงสาวที่เขารัก จึงใช้สุราดับความเศร้าทั้งวัน ส่งผลให้ละทิ้งการงานและการศึกษาไปส่วนคุณชายน้อยแห่งจิ้งหยวนโหว เพราะความสัมพันธ์ที่ไม่ราบรื่นระหว่างหลานสาวของเสนาบดีเซวีย และไม่กล้าล่วงเกินอ านาจของตระกูลเซวีย ทุกวันจึงใช้ชีวิตอย่างหดหู่ กระทั่งเสียชีวิตไปด้วยความเศร้าซึมตั้งแต่อายุยี่สิบกว่าปี“ซื่อหมิง เจ้าหมายความว่ามีเพียงอยู่กับหลานเอ๋อร์เท่านั้น เจ้าถึงจะมีความสุขหรือ?”เฮ่อซื่อหมิงพยักหน้าอย่างจริงจัง“ก่อนหน้านี้ข้าไม่เคยชอบหญิงสาวคนใด หากท่านแม่เห็นชอบว่าควรเป็นใคร ข้าย่อมไม่มีอะไรจะพูดอีก แต่บัดนี้ในใจข้ามีคนที่ชอบ
แล้ว หากต้องแต่งงานกับผู้อื่น ข้าเกรงว่าชาตินี้คงไม่อาจปล่อยวางได้”เพื่อยกระดับสถานะของหลานเอ๋อร์ เฮ่อซื่อหมิงจึงกล่าวต่อว่า“แม้หลานเอ๋อร์จะเป็นสาวใช้ แต่หากอยู่ในวังหลวง คนที่รับใช้องค์หญิงอย่างใกล้ชิดก็ล้วนเป็นนางก านัลที่มีต าแหน่ง กิริยาวาจาและการวางตัวของนางมีความเหมาะสม มารยาทก็งดงามไม่แพ้สตรีชั้นสูงเหล่านั้นเลย ท่านพ่อสอนข้ามาตั้งแต่เด็กว่าอย่าเอาอย่างท่าทางของเหล่าคุณชายตระกูลใหญ่ ให้มองคนและสิ่งต่าง ๆ ด้วยจิตใจที่เรียบง่าย ข้าเห็นว่าหลานเอ๋อร์ก็จิตใจเรียบง่ายเช่นกัน ข้าไม่เคยรู้สึกว่านางมีสถานะต ่าต้อยกว่าข้าเลย”“ท่านแม่ ข้าก็เห็นด้วยกับความคิดของพี่ใหญ่นะเจ้าคะ”หลานเอ๋อร์ไม่
