เพียงแต่ตอนนี้สกุลโม่ยังไม่มั่นคง อนาคตยังต้องเผชิญกับวิกฤต ที่คาดเดาไม่ได้อีกมากมาย
วันหน้ายังมีแผนการค้าบางอย่างที่ยังไม่ได้เริ่ม อากาศก็เย็นลง เรื่อย ๆ แล้ว เวลานี้รายได้จากน้าแข็งก็คงหาได้ไม่นาน
ดังนั้นเฮ่อจือหร่านจึงตัดสินใจนาน้าแข็งที่ผลิตได้ ไปช่วยถังหมิง รุ่ยเก็บรักษาข้าวโพดก่อน ส่วนเรื่องอื่น ๆ ค่อยว่ากันทีหลัง
“ท่านพี่ ถึงวิธีการทาน้าแข็งจะง่าย แต่พวกเราทาได้แค่เล็กน้อย หากน้องชายถังต้องการสร ้างห้องเย็น จานวนน้าแข็งที่ต้องใช ้ก็คงไม่ น้อยเลย”
“เรื่องนี้ข้าเข้าใจดี ขอเพียงมีดินประสิวเพียงพอ เรื่องการทา น้าแข็งมอบให้ข้าจัดการเถอะ”
ยามนี้ในบ้านเลี้ยงดูทหารไว้มากมายและล้วนเป็ นคนที่ไว้ใจได้ โม่จิ่วเยี่ยคิดว่าเมื่อถึงเวลาจะทาน้าแข็งจานวนมาก ก็แค่เรียกพวก ทหารมาช่วยก็พอ
โดยเฉพาะตอนที่เขาคิดวิธีปกปิดขั้นตอนในการทาน้าแข็งได้ แล้ว ไม่มีใครสามารถเรียนรู ้ได้
“อืม พรุ่งนี้หลังจัดการเก็บเกี่ยวข้าวโพดเรียบร ้อยแล้ว ท่านก็พา คนไปที่ร ้านของน้องชายถัง ที่นั่นใช ้น้าแข็งจานวนมาก ถ้าทาที่ หมู่บ้านซีหลิ่งแล้วขนส่งไปคงไม่สะดวกนัก” เฮ่อจือหร่านเตือน
“ได้ เรื่องนี้ข้าจะจัดการเอง”
ส่วนแหล่งที่มาของดินประสิว ร ้านขายยาในเมืองก็มีขาย แม้ว่า ราคาจะแพงไปบ้าง แต่ก็ไม่ใช่ของหายาก
ดังนั้นหากเฮ่อจือหร่านซื้อพวกมันมาจานวนมาก ๆ จากพื้นที่มิติ ก็จะไม่มีใครสงสัย
