บทที่ 490 ข้ายินดีจะสนับสนุน
เหตุผลที่เมิ่งไห่หนิงตื่นเต้นถึงเพียงนี้ ก็เพราะว่าเขาได้ยินตัวเลขที่มหาศาลสำหรับเขา
ผลผลิตข้าวโพดที่ตากแห้งแล้วต่อหมู่สามารถสูงถึงพันชั่งขึ้นไป ต้องรู้ว่า ข้าวสาลีที่ชาวบ้านปลูกมาตลอดหลายปี รวมถึงรำข้าวสาลีที่ทำเป็นแป้งหยาบ ผลผลิตต่อหมู่เพียงแค่สามร้อยชั่งเท่านั้น และนี่ยังต้องเป็นปีที่ได้ผลผลิตดีด้วย
หากเจอปีที่ผลผลิตไม่ดี การลดลงของผลผลิตยังเป็นเรื่องเล็ก ในกรณีร้ายแรงอาจกล่าวได้ว่าไม่ได้ผลผลิตเลยแม้แต่เมล็ดเดียว
เมื่อผลผลิตธัญพืชต่ำ ภาษีที่ทางการเก็บได้ก็มีจำกัดมาก แม้ว่าจะเปิดโรงเก็บเสบียงแจกจ่ายอาหารในยามขาดแคลนก็แก้ปัญหาได้ไม่มากนัก จนทำให้ชาวบ้านอดตายนับไม่ถ้วน
หากผลผลิตธัญพืชสูงก็จะต่างออกไป ทางการเก็บค่าเช่าที่ดินสามส่วน ก็จะเท่ากับผลผลิตธัญพืชทั้งหมดเดิมและยังมากกว่าอีกเล็กน้อย
หากเป็นเช่นนั้น ก็ไม่จำเป็นต้องกังวลอีกต่อไปว่าจะเผชิญกับสถานการณ์ยากลำบากที่ประชาชนไม่สามารถมีชีวิตรอดในยามเกิดภัยพิบัติ
ขณะนี้พี่สะใภ้เก้าก็ไม่สามารถบอกราคาที่แน่นอนของเมล็ดข้าวโพดได้ แม้ว่าราคาจะเกินงบประมาณของเขา เขาก็ต้องหาวิธีเอาเมล็ดพันธุ์ทั้งหมดมาให้ได้
“พี่สะใภ้เก้า ข้าจะกลับไปที่ที่ว่าการเพื่อเตรียมเงินสำหรับซื้อเมล็ดพันธุ์”
พูดจบ เมิ่งไห่หนิงก
