เป็นคู่แข่งในความรัก แต่เขาก็รู้ความจริงข้อหนึ่ง นั่นคือทั้งสองคนนั้นรักใคร่กันดี ไม่ใช่ว่าเขาอยากจะแทรกก็แทรกเข้าไปได้
โดยเฉพาะอย่างยิ่งเมื่อเกิดเหตุการณ์ที่เขาถูกใส่ร้ายว่าจ้างวานฆ่าคนครั้งก่อน เมิ่งไห่หนิงช่วยล้างมลทินให้เขาได้อย่างรวดเร็ว
สำหรับถังหมิงรุ่ยแล้ว เขาติดค้างบุญคุณเมิ่งไห่หนิงอยู่“ข้า ถังหมิงรุ่ยผู้ไร้ความสามารถ หลังจากมาถึงซีเป่ยแล้ว ด้วยความเมตตาของพี่เก้าและพี่สะใภ้เก้า ก็ทำเงินได้บ้าง ข้ายินดีจะสนับสนุนเงินให้ท่านซื้อเมล็ดพันธุ์ข้าวโพด”
ความจริงแล้ว ถังหมิงรุ่ยไม่รู้ว่านี่ก็เป็นวิธีที่สองที่เมิ่งไห่หนิงคิดไว้
ถึงแม้ว่าเมืองอวิ่นจะไม่ได้ร่ำรวย แต่ก็ใช่ว่าจะไร้ซึ่งคนรวยเลย
หากเขาไปขอเงินจากเจ้าเมือง แล้วกลับมามือเปล่า เขาก็จะหาวิธีขอความช่วยเหลือจากคนรวยเหล่านั้น
เมื่อถังหมิงรุ่ยเอ่ยปากขึ้นมาเอง เขาย่อมไม่มีเหตุผลที่จะปฏิเสธ
“การซื้อเมล็ดพันธุ์พืชเป็นหน้าที่ที่ทางการควรรับผิดชอบอยู่แล้ว น่าเสียดายที่ข้ารับตำแหน่งในที่ว่าการที่ยากจน คลังเงินจริง ๆ แล้วไม่มีมากขนาดนั้น เมื่อเป็นเช่นนี้ ข้าขอขอบคุณความเอื้อเฟื้อของท่านถังแทนชาวเมืองอวิ่นด้วย”
พูดจบเมิ่งไห่หนิง ก็ค้อมกายคำนับถังหมิงรุ่ยโดยไม่ลังเลแม้แต่น้อยถังหมิงรุ่ยแม้จะประสบความสำเร็จอย่างรุ่งโรจน
