ุ่งทะยานผ่านท้องฟ้ามืดมิด มุ่งไปยังเหล่านักฆ่าพวกนั้นหัวหน้านักฆ่าตอบสนองอย่างรวดเร็ว เมื่อรู้สึกได้ถึงความไม่ชอบมาพากลจึงรีบตะโกนเตือนทันที่ “มีการซุ่มโจมตี ระวัง!”ทว่าค าพูดของเขาไม่อาจเร็วเท่ากับความเร็วของลูกศรที่ถูกยิงออกมาอย่างต่อเนื่อง เสียงของเขาเพิ่งจะดัง ก็ได้ยินเสียงคนล้มลงไปทีละคนแล้ว
การจะแจ้งเตือนอีกครั้งก็สายเกินไปแล้ว เพราะลูกศรรอบที่สองได้พุ่งเข้าใส่ร่างกายของเขาทุกส่วนพร้อมกันเหล่านักฆ่ารีบชักดาบอ่อนที่ซ่อนไว้ตรงเอวออกมา ปัดป้องลูกศรมากมายที่ยิงมาผู้น าของพวกนักฆ่ารู้สึกได้ทันทีว่าสถานการณ์ตอนนี้ไม่สู้ดีเลยเขารู้ว่าการต้านทานต่อไปคงไม่ใช่แผนการที่ดี หากประมาทเมื่อไหร่ร่างกายก็คงจะถูกลูกศรเสียบแทงเช่นเดียวกับบรรดาลูกน้องที่อยู่เบื้องหลัง ตอนนี้ต่างพากันล้มตายลงไปมากแล้วในสถานการณ์เช่นนี้ วิธีที่ดีที่สุดคือการหาที่ซ่อนตัวของคนยิงแล้วท าการโต้กลับแต่พี่น้องสกุลโม่จะให้เขามีโอกาสเช่นนั้นได้อย่างไร?ลูกศรพุ่งใส่เหล่านักฆ่าให้ถึงแก่ความตายราวกับสายฝน ไม่มีทีท่าว่าจะหยุดเหล่านักฆ่าได้แต่ต่อสู้อย่างสุดก าลัง พวกเขาไม่มีโอกาสแม้แต่จะมองหาต าแหน่งของคนที่ซ่อนตัวอยู่เลยเพียงชั่วพริบตา นักฆ่าก็ถูกจัดการไปครึ่งหนึ่ง ส่งเสียงร้องโหยหวนดังไม่ขาดสาย
โชคดีที่สถานที่แห่งนี้อยู่ห่างไกล รายล้อมด้วยเทือกเขาสลับซับซ้อน ไม่มีหมู่บ้านหรือคนสัญจรผ่านต่อให้พวกเขาร้องดังแค่ไหนก็ไม่มีทางดึงดู