ข่าวนี้ท าให้บรรดาสตรีสกุลโม่เต็มไปด้วยความหวังขณะเดียวกัน พี่ห้าก็รีบไปแจ้งข่าวดีนี้ให้บิดามารดาทราบหลังได้ยินว่ามีลูกสะใภ้อีกสองคนตั้งครรภ์ พวกเขาทั้งคู่ก็ยิ้มกว้างอย่างไรก็ตาม ผู้อาวุโสทั้งสองไม่ได้ดีใจจนลืมตัว เพื่อให้ทุกคนในบ้านได้ใช้ชีวิตอย่างสุขสบาย ตอนนี้ยังไม่ใช่เวลาที่จะผ่อนคลายได้เมิ่งไห่หนิงกับโม่หานเยี่ยแต่งงานกันได้สามวันก็อาศัยอยู่ที่หมู่บ้านซีหลิ่งมาตลอด ไม่ว่างานราชการของเขาจะยุ่งแค่ไหน ตกกลางคืนก็จะรีบควบม้ากลับมาวันนี้อาจมีงานที่ที่ว่าการอ าเภอมาก เขากับโม่ชูหานจึงกลับมาประจวบกับที่เหล่าอดีตทหารจากหนานเจียงกลุ่มสุดท้ายพวกเขาเข้ามาในหมู่บ้านทางทิศตะวันตก แม้จ านวนคนจะไม่มาก แต่ด้วยเวลาที่ดึกดื่นเช่นนี้ อีกทั้งท่าทางที่ดูลับ ๆ ล่อ ๆ ย่อมท าให้คนเกิดความสงสัยได้เห็นอย่างนั้นเมิ่งไห่หนิงจึงกระโดดขึ้นทันที่ พุ่งตัวไปยังกลุ่มคนเหล่านั้น โม่ชูหานก็ไม่ได้ช้าไปกว่าเขา ทั้งสองคนเกือบจะมาขวางทางพวกอดีตผู้ใต้บังคับบัญชาพร้อมกัน
“พวกเจ้าเป็นใคร ท าไมถึงมาที่นี่ยามดึกเช่นนี้?”ยามนี้เป็นคืนเดือนมืด สายลมพัดแรง พวกอดีตผู้ใต้บังคับบัญชาจึงมองไม่เห็นใบหน้าของผู้มาเยือนได้ชัดอย่างไรก็ตาม พวกเขาจ าเสียงของโม่ชูหานได้“คุณชายแปดใช่หรือไม่?”เสียงนี้โม่ชูหานเรียกชื่อไม่ออก แต่ฟังแล้วคุ้นหูนัก“พวกเจ้าเป็นใครกันแน่?”“คุณชายแปด ข้าเอง ข้าคือจ้าวลิ่ว ตอนที่อยู่ชายแดน ข้าติดตามท่านเป็นกองก า
