โม่จิ่วเยี่ยเดินน าหน้า ก่อนจะชี้ไปยังห้องที่มีแสงสว่างที่สุดพลางกล่าวว่า“นางอยู่ในนี้”ตามทิศทางที่โม่จิ่วเยี่ยชี้ไป เฮ่อซื่อหมิงรีบก้าวผ่านเขาไปอย่างรวดเร็ว เห็นได้ชัดว่าเขาก าลังร้อนใจมากเพียงใดในตอนนี้เฮ่อจือหร่านเห็นคนที่ประตู ชะงักงันไปชั่วขณะ“พี่ใหญ่ เหตุใดท่านจึงมาที่นี่?”พี่น้องคู่นี้สนิทกันมาตั้งแต่เด็ก เมื่อเฮ่อจือหร่านเห็นเฮ่อซื่อหมิงนางก็รู้สึกถึงความสนิทสนมขึ้นมาอย่างบอกไม่ถูก ในความทรงจ าของเจ้าของร่างเดิม พี่ชายคนโตมักจะยิ้มอย่างอบอุ่นทันทีที่เห็นนางแล้วเรียกชื่อเล่นของนางทว่าวันนี้เฮ่อซื่อหมิงกลับแตกต่างจากในความทรงจ าโดยสิ้นเชิงสีหน้าของเขาเคร่งเครียด เมื่อมาถึงข้างเตียงก็คว้าข้อมือของนางทันที่“ข้าจะตรวจดูอาการเจ้าก่อน”“พี่ใหญ่…” เฮ่อจือหร่านอยากจะถามว่าพี่ใหญ่ก าลังท าอะไรอยู่แต่ยังพูดไม่ทันจบก็ได้ยินเสียงโม่จิ่วเยี่ยพูดขึ้น
“หร่านหร่าน อย่าเพิ่งรีบร้อน รอให้พี่ใหญ่ตรวจอาการเจ้าเสร็จก่อน แล้วข้าจะอธิบายให้เจ้าฟังอย่างละเอียด”เฮ่อจือหร่านแม้ว่ายังคงงุนงงอยู่ แต่เมื่อเห็นท่าทางจริงจังของพี่ใหญ่ที่ก าลังช่วยจับชีพจรให้ตนเอง นางก็ยอมปิดปากเงียบอย่างว่าง่ายหลังจากผ่านไปครู่หนึ่ง เฮ่อซื่อหมิงก็ปล่อยนิ้วออกจากข้อมือของเฮ่อจือหร่าน“หร่านหร่าน เจ้านอนราบลงเถอะ พี่จะดูต าแหน่งทารกในครรภ์ของเจ้า”เฮ่อจือหร่านมีแววตาเต็มไปด้วยความสงสัย แต่ก็ยังคงท าตามค าพูดอย่างว่าง่ายเห็นได้
