อหร่านไปพอสมควรแล้วนางจึงหยุดฝีเท้าลง“ซื่อหมิง อาการของน้องสาวเจ้าเป็นอย่างไรกันแน่?”เฮ่อซื่อหมิงรู้ว่าท่านแม่เป็นห่วงน้องสาวมากที่สุด จึงได้แต่พูดเลี่ยง ๆ ไปบ้าง
“ท่านแม่ ขอเพียงมีข้าอยู่ ข้ารับรองว่าหร่านหร่านและหลานชายสองคนของท่านจะปลอดภัย”เฮ่อฮูหยินรอคอยประโยคนี้อยู่พอดี “ถ้าอย่างนั้น แม่ก็วางใจได้แล้ว”ในยามนี้เฮ่อฮูหยินรู้สึกภาคภูมิใจในตัวบุตรชายมากบุตรชายของนางเป็นถึงหมอต าแยผู้มีชื่อเสียงโด่งดัง…
