เมื่อเห็นตะกร้าไม้ไผ่จ านวนมากที่วางอยู่ริมทาง ถังหมิงรุ่ยก็เหมือนเด็กน้อยที่เต็มไปด้วยความอยากรู้อยากเห็น ตลอดทางเขาคอยถามโน่นถามนี่กับเหลียงห่าวไม่หยุดเนื่องจากเหลียงห่าวเคยมีส่วนร่วมในการเพาะปลูกในไร่มาก่อนดังนั้นเขาจึงมีความเข้าใจอยู่บ้างหลังจากอธิบายมาตลอดทาง ถังหมิงรุ่ยก็ถือว่าได้ปรับเปลี่ยนความรู้ความเข้าใจอย่างถ่องแท้ถังหมิงรุ่ยแม้จะมีประสบการณ์กว้างขวาง แต่ในบรรดาผักมากมายเหล่านี้ ก็ยังมีมากกว่าครึ่งที่เขาไม่เคยเห็นมาก่อนอย่างเช่น มะเขือเทศสีแดง พริกหวานที่มีรูปร่างเหมือนโคมไฟ…ส่วนมันฝรั่งนั้น เขาไม่รู้สึกแปลกใจนัก เพราะเมื่อก่อนตอนมาที่สกุลโม่ เขาเคยเห็นมันบนโต๊ะอาหาร เฮ่อจือหร่านเพื่อตอบสนองความอยากรู้อยากเห็นของเขา นางยังเคยให้เขาดูลักษณะดั้งเดิมของมันฝรั่งอีกด้วยยังมีผักใบเขียวบางอย่างที่เขาไม่เคยเห็นมาก่อนโดยสรุปแล้ว เขายึดมั่นในหลักการเดียว สิ่งที่ผลิตโดยสกุลโม่ย่อมเป็นของชั้นเลิศทั้งสิ้น
แม้ว่าผักเหล่านี้โรงเตี๊ยมของเขาจะใช้ไม่หมด หากน าออกไปขายในตลาดก็ต้องขายได้ราคาสูงลิบลิ่วแน่นอนหลังจากท าความเข้าใจทั้งหมดแล้ว เหลียงห่าวก็พาเขาไปพบเฮ่อจือหร่านเมื่อมีเฮ่อจือหร่านอยู่ เรื่องการเจรจาเรื่องกิจกาจย่อมไม่จ าเป็นต้องให้โม่จิ่วเยี่ยมายุ่งเกี่ยวนางได้ตกลงกับถังหมิงรุ่ยว่าไม่ว่าที่ดินของสกุลโม่อจะผลิตผักชนิดนี้ได้มากเท่าใด อีกฝ่ายจะรับซื้อทั้งหมดแต่เพียงผู้เดียว โดยแบ่งผลก
