อยู่ข้าง ๆ ชงชาหลายถ้วยเพื่อให้ทุกคนได้ลิ้มลองทุกคนที่อยู่ในลานบ้านของเฮ่อจือหร่าน ไม่ว่าจะเป็นหลานเอ๋อร์อวี่เอ๋อร์ และป้าหลี่ ต่างก็ได้รับน ้าชาคนละถ้วย ไม่แบ่งแยกว่าใครเป็นนายหรือบ่าวหลานเอ๋อร์กับอวี่เอ๋อร์เป็นสาวใช้ที่เติบโตมาพร้อมกับองค์หญิงสี่พวกนางย่อมเคยเห็นชาดี ๆ ของราชวงศ์ต้าซุ่นมามากมายหลานเอ๋อร์เพิ่งเปิดฝาถ้วยชาก็สูดลมหายใจเข้าลึก ๆ“ฮูหยินเก้า ชานี้ในความเห็นของหลานเอ๋อร์ เรียกได้ว่าเป็นของชั้นเลิศในบรรดาของชั้นเลิศเจ้าค่ะ แม้แต่ของถวายในวังหลวง เมื่อเทียบกับชานี้ก็ยังด้อยกว่าหลายเท่านัก”เฮ่อจือหร่านรู้ว่าหลานเอ๋อร์เป็นหญิงสาวที่มีวิสัยทัศน์ การที่นางสามารถประเมินเช่นนี้ได้ แสดงว่าการค้าใบชาของนางจะต้องท าก าไรได้มหาศาลแน่นอนเฮ่อฮูหยินพยักหน้าไม่หยุด “ไม่นึกเลยว่าในดินแดนแห้งแล้งอย่างซีเป่ยจะมีชารสชาติดีเยี่ยมเช่นนี้ได้”
นางไม่มีทางรู้ได้เลยว่าชานี้ไม่มีความเกี่ยวข้องกับแหล่งผลิตแม้แต่น้อย รสชาติที่ดีนั้นเป็นเพราะวิธีการคั่วของบุตรสาวนางทั้งสิ้นแต่การที่เฮ่อฮูหยินคิดเช่นนี้ กลับช่วยประหยัดค าอธิบายของเฮ่อจือหร่านไปได้ยามเย็น โม่จิ่วเยี่ยพาคนกลับมาจากบนเขา ทุกอย่างจัดการเรียบร้อยแล้วเฮ่อจือหร่านไม่สนใจจะถามว่าเขาใช้ข้ออ้างอะไรอธิบายเรื่องบ้านเหล่านั้น อย่างไรก็ตาม เมื่อเหลียงห่าวและคนอื่นกลับมา ก็ไม่ได้สังเกตเห็นอะไรผิดปกติอีกทั้งโม่จิ่วเยี่ยยังพาทุกคนเก็บใบชากลับมาอีกด้ว
