หลังโม่จิ่วเยี่ยกล่าวเช่นนั้น เฮ่อจือหร่านก็รู้สึกว่าไม่จ าเป็นต้องคิดมากแล้ว“ได้ พรุ่งนี้ท่านพาข้าขึ้นเขา แล้วซื้อบ้านเคลื่อนที่กัน”ไม่ใช่แค่เท่านั้น เฮ่อจือหร่านยังวางแผนจะใช้โอกาสนี้ซื้อของใช้ประจ าวันที่พวกเขาอาจต้องใช้ทั้งหมด เช่น ผ้าห่ม หม้อ ชามกระบวน และอุปกรณ์ท าอาหารต่าง ๆการพาเฮ่อจือหร่านขึ้นเขา โม่จิ่วเยี่ยไม่ค่อยสบายใจหนักโดยเฉพาะอย่างยิ่งเมื่อมองท้องที่ใหญ่ของนาง ความรู้สึกผิดในใจของโม่จิ่วเยี่ยก็ยิ่งรุนแรงขึ้นเรื่อย ๆเขาคิดว่าหลังจากตั้งรกรากที่ซีเป่ยแล้ว ภรรยาของตนจะได้ใช้ชีวิตดีขึ้น แต่กลายเป็นว่านางต้องท้องโตและยังต้องกังวลเรื่องงานที่บ้านทุกวันยิ่งพรุ่งนี้เขาต้องพานางขึ้นภูเขาไปด้วย ต้องรู้ไว้ว่าที่พักของเหล่าทหารนั้นไม่ได้อยู่แค่กลางเขาหรือในเส้นทางใกล้ ๆหากเขาไม่ใช้วิชาตัวเบา การเดินเท้าให้ไปถึงก็ต้องใช้เวลามากกว่าหนึ่งชั่วยามแต่เรื่องแบบนี้ จะไม่พาภรรยาไปด้วยก็ไม่ได้อีก
เพราะหากออกจากพื้นที่มิติ โทรศัพท์จะไม่สามารถซื้อของในแอปเถาเป่าได้เฮ่อจือหร่านมองออกถึงความลังเลของเขา จึงลุกขึ้นยืนและเดินวนไปมาสองสามรอบต่อหน้าสามี“ท่านอย่ากังวลไปเลย ท่านดูสิ ถึงท้องข้าจะโตขึ้นบ้าง แต่ก็ไม่ได้เป็นอุปสรรคต่อการเคลื่อนไหว แค่ระหว่างทางท่านต้องคอยดูแลข้าให้มากหน่อย ก็รับรองว่าไม่มีปัญหาแน่นอนแล้ว”ความจริงเฮ่อจือหร่านก็ไม่รู้สึกว่าการตั้งครรภ์เป็นปัญหาอะไรในชาติก่อน นางเคยเห็นหญ
