ึงไม่ได้ตัดสินโทษประหาร แต่ถูกสั่งเนรเทศให้ไปใช้แรงงานที่ชายแดนตะวันตก ไม่อนุญาตให้ออกจากที่นั่นชั่วชีวิตโม่จิ่วเยี่ยฟังค าตัดสินของคนเหล่านี้ก็ไม่ได้คัดค้านอะไร แต่พวกนักเลงเหล่านั้นก็เป็นคนของตระกูลเซวียอยู่ดีหากตระกูลเซวียรู้ว่ามีบางอย่างผิดปกติ พวกเขาจะต้องส่งคนมาสืบแน่
ดังนั้น วิธีที่ปลอดภัยที่สุดก็คือการปิดปากพี่น้องสกุลโม่ไม่ใช่คนสนุกฆ่า การสังหารคนของตระกูลเสวียและนักฆ่าไม่กี่คนนั้นก็เป็นเรื่องที่สมเหตุสมผลแม้ว่าพวกนักเลงจะไม่ใช่คนดีอะไร แต่พวกเขาพี่น้องก็ไม่ได้ลงมือเอาชีวิตพวกเขาสุดท้ายโม่จิ่วเยี่ยก็ขอยาที่ท าให้คนกลายเป็นคนโง่จากเฮ่อจือหร่าน น ามาให้แปดพี่พี่แปดเดิมทีกลับมาพักผ่อนหลังจากยุ่งอยู่ที่ศาลตลอดทั้งคืนเพราะเมิ่งไห่หนิงบอกแต่เมื่อคิดถึงภัยคุกคามที่ซ่อนตัวอยู่ของสกุลโม่จากคนพวกนั้นพี่แปดจึงไม่คิดจะพักแม้แต่อีดใจเดียว เขาถือห่อยากลับไปที่ที่ว่าการทันที่หลังจากปรึกษาเรื่องในบ้านเรียบร้อยแล้ว โม่จิ่วเยี่ยจึงพาเฮ่อจือหร่านขึ้นเขาไปด้วยกัน โดยบอกกับเฮ่อฮูหยินและคนอื่นว่าออกไปเดินเล่นเฮ่อฮูหยินดีใจที่ลูกสาวและลูกเขยมีความสัมพันธ์อันดีต่อกันนางเห็นด้วยมากกว่าใครที่คู่สามีภรรยาหนุ่มสาวจะออกไปด้วยกันตลอดทาง โม่จิ่วเยี่ยจับมือเฮ่อจือหร่านแน่น เดินด้วยความเร็วที่เหมาะสมกับภรรยา
