งเห็นเด็กน้อยที่พาแกะมากินหญ้าบนเนินเขากำลังฝึกยุทธ์ เจียงฉางเซิงล้วงคัมภีร์เล่มบางจ๋อยเล่มหนึ่งออกมาจากอกเสื้อ คัมภีร์เล่มนี้เป็นสิ่งที่เขาเขียนขึ้นระหว่างฝึกคัดพู่กันยามเบื่อหน่าย เขาใช้พลังวิญญาณส่งคัมภีร์ลับลอยลงไป
ในคัมภีร์บันทึกวิชายุทธ์ไว้วิชาหนึ่ง ถือเสียว่าเป็นของขวัญที่สวรรค์ประทานให้ก็แล้วกัน
เจียงฉางเซิงแหงนหน้าหัวเราะลั่น จากนั้นจึงเหาะลอยลิ่วจากไป เด็กน้อยบนเนินเขาไม่ได้ยินเสียงหัวเราะของเขา เมื่อคัมภีร์ลับเล่มนั้นลอยเข้ามาในสายตา เขาก็หยุดเท้านิ่งงันอย่างช่วยไม่ได้
“นี่จะกลายเป็นเรื่องเล่าในยุทธภพเรื่องหนึ่งหรือเปล่านะ”
เจียงฉางเซิงตั้งตาคอยอยู่เงียบๆ เขาเริ่มเหาะวนเวียนเตร็ดเตร่ไปยังที่ต่างๆ พยายามทำให้ตนเองปรับตัวเข้ากับวิชาขี่เมฆาทะยานหมอกให้ได้มากที่สุด
…
ปีเฉียนอู่ที่สิบเอ็ด
“เดือนห้า สวีเทียนจีเดินทางลงไปที่เจียงหนาน บุกเดี่ยวตะลุยเข้าไปในหอเพลิงผลาญฟ้า เปิดศึกใหญ่กับจักรพรรดิตะวันจรัสผู้นั้น แม้เอาชนะจักรพรรดิตะวันจรัสไม่สำเร็จ แต่สวีเทียนจีก็พาตัวเองออกมาจากวงล้อมได้อย่างราบรื่น ศึกนี้ทำให้ขวัญกำลังใจของหอเพลิงผลาญฟ้าลดน้อยถอยลงอย่างมาก ในที่สุดยุทธภพก็รู้ว่าจักรพรรดิ
