ังหมิงรุ่ย เขาน่าจะพาคนมาขนพวกมันไปแล้วแต่โม่จิ่วเยี่ยรอมาสองวันแล้ว กลับยังไม่เห็นถังหมิงรุ่ยมีความเคลื่อนไหวใด ๆหากเป็นเหมือนเมื่อก่อน การค้าที่สามารถท าเงินได้เช่นนี้ แม้ถังหมิงรุ่ยจะงานยุ่งจนไม่มีเวลา เขาก็จะส่งคนมาขนสินค้าแทนแต่ครั้งนี้กลับผิดปกติ ไม่เพียงตัวเขาที่ไม่ได้มา แม้แต่คนงานของเขาก็ไม่มีใครมาด้วยด้วยความเป็นห่วง โม่จิ่วเยี่ยรู้สึกว่าจ าเป็นต้องไปดูที่เรือนของอีกฝ่ายสักหน่อยชายหนุ่มเพิ่งจะเข้ามาในเมืองอวิ่น ก็เห็นพี่แปดน ากลุ่มคนมา ในนั้นมีทั้งเจ้าหน้าที่ทางการและชายวัยกลางคนที่ถูกจับมัดแน่นหนาพวกเขารีบเดินเข้าไปในตรอกแห่งหนึ่ง
พี่แปดเป็นหัวหน้าเจ้าหน้าที่ของที่ว่าการ การน าคนไปจับกุมเป็นเรื่องปกติ แต่ชายวัยกลางคนที่ถูกเจ้าหน้าที่คุมตัวไปนั้น โม่จิ่วเยี่ยรู้สึกดูคุ้นตาอยู่บ้างเขาพยายามนึกทบทวน แล้วก็นึกขึ้นได้ทันทีว่าคนผู้นี้เป็นใครเป็นลูกน้องของคุณชายรองที่ถูกเถ้าแก่จินจ้างมาในวันนั้นปกติแล้วพวกนักเลงก็มักท าผิดกฎหมาย แต่โม่จิ่วเยี่ยเพิ่งสังเกตเห็นว่าสีหน้าของพี่แปดไม่ได้สงบนิ่งเหมือนเช่นเคย เขาจึงรู้สึกว่าเรื่องนี้อาจเกี่ยวข้องกับสกุลโม่ไม่มากก็น้อย หรืออาจเกี่ยวพันกับใครบางคนที่มีความสัมพันธ์กับสกุลโม่โม่จิ่วเยี่ยคิดได้ดังนั้นจึงก้าวเท้าตามไปในตอนนั้นเอง เจ้าหน้าที่คนหนึ่งก าลังทุบประตูบ้านของชาวบ้านอย่างแรง“เจ้าหน้าที่มาตรวจสอบ! เปิดประตูเร็วเข้า…”โม่จิ่วเยี่ยเดิน
