เสียงระเบิดครั้งก่อนไม่มีจังหวะใด ๆ ให้สังเกตเลย มันดังออกมาอย่ำงต่อเนื่องแต่คราวนี้ มันกลับดังเป็นช่วง ๆเฮ่อจือหร่านสามารถคำดเดำได้เล็กน้อยจากช่วงเวลาของเสียงว่าพี่ห้ำคงทำดินปืนสาเร็จแล้ว และนามันใส่ลงในกระบอกไม้ไผ่ก่อนจุดไฟนั่นหมายความว่า ระเบิดน่ำจะถูกทำสาเร็จไปถึงแปดเก้ำส่วนเฮ่อฮูหยินไม่รู้ว่าเสียงที่ได้ยินเมื่อไม่กี่วันก่อนคือเสียงอะไร วันนี้เมื่อได้ยินอีกครั้ง นางก็คิดเพียงว่าใครสักคนกำลังจุดประทัดเพียงแต่การจุดประทัดครั้งนี้ไม่ได้ยาวนานเหมือนครั้งก่อน“หร่านหร่าน ที่นี่มีประเพณีอะไรหรือ ทำไมถึงจุดประทัดทั้งที่ไม่ใช่เทศกำลหรือวันสาคัญ?”เฮ่อฮูหยินถำมออกมาด้วยความอยากรู้อยากเห็นคำถำมนี้เฮ่อจือหร่านก็ไม่รู้จะอธิบำยอย่ำงไร นางจึงตอบอย่ำงคลุมเครือว่า “ไม่มีประเพณีอะไรหรอกเจ้ำค่ะ คงเป็นเด็กบ้ำนไหนสักบ้ำนที่ซุกซนเล่นสนุกกระมัง”เฮ่อฮูหยินไม่ได้ใส่ใจเรื่องนี้มากนัก เมื่อครู่ก็แค่ถำมไปอย่ำงนั้นหลังจากเฮ่อจือหร่านอธิบำยแล้วนางก็ไม่ได้ซักไซ้ต่อ
ยามนี้เฮ่อจือหร่านนั่งไม่ติดแล้ว นางค่อย ๆ ลุกขึ้นยืน“ท่านแม่ ข้าจะไปดูว่าสามีกำลังทำอะไรอยู่”เมื่อได้ยินว่าบุตรสาวจะไปหาลูกเขย เฮ่อฮูหยินก็ไม่ตำมไปด้วยสามีภรรยาหนุ่มสาวต้องการอยู่ตำมลาพัง นางในฐำนะแม่ยายตำมไปคงไม่เหมาะ“เอาเถอะ ให้หลานเอ๋อร์ไปเป็นเพื่อนเจ้ำ ระวังตัวด้วยนะ”ช่วงนี้โม่จิ่วเยี่ยมักจะหาเวลาไปดูพื้นที่เลี้ยงสัตว์บ่อย ๆ ดังนั้นเขำน่ำจะอยู
