รรู้ดีไปกว่าเขำว่าเขำทุ่มเทแรงกำยแรงใจมากเพียงใดเพื่อพัฒนาอาวุธชนิดนี้ในช่วงหลายวันนี้พวกเขำกอดกันด้วยความตื่นเต้น“น้องหก น้องเก้ำ พวกเจ้ำเห็นหรือไม่ พวกเราทำสาเร็จแล้ว การคิดค้นอาวุธประสบความสาเร็จแล้ว”
พี่หกก็รู้สึกตื่นเต้นเช่นกัน “อืม ด้วยอาวุธเช่นนี้ พวกเราไม่ต้องกังวลอีกต่อไปว่าจะมีใครมาทำร้ำยสกุลโม่ของพวกเราได้”ขณะเดียวกัน ในใจเขำก็ได้ยืนยันความจริงหนึ่งข้อว่าทำไมน้องสะใภ้เก้ำถึงได้มั่นใจว่าการเลี้ยงดูทหารเพียงพันคนก็เพียงพอแล้วหากมีอาวุธเช่นนี้อยู่ ไม่ต้องพูดถึงคนหนึ่งพันคน แม้แต่เพียงพวกเขำพี่น้องทั้งเก้ำคนของสกุลโม่ ก็สามารถรับมือกับผู้มาเยือนได้พวกเขำทำความสะอาดร่องรอยที่เกิดจากการทดลองระเบิดอย่ำงง่ำย ๆ แล้วพำกันลงจากภูเขำไปเรื่องใหญ่เช่นนี้ย่อมต้องแจ้งให้บิดำและพี่ชายคนอื่นรู้ทันที่คราวนี้พี่สี่ก็มีส่วนร่วมด้วยนับตั้งแต่พี่ห้ำและคนอื่น ๆ ขึ้นเขำไปคิดค้นอาวุธ เขำก็รู้สึกกระวนกระวายอยู่ที่บ้ำนไม่หยุด ครุ่นคิดอยู่เสมอว่าจะช่วยเหลืออะไรได้บ้ำงแม้ว่าขณะนี้เขำจะไม่สามารถช่วยอะไรได้ แต่ในใจยังคงนึกห่วงเรื่องนี้ ดังนั้น เมื่อได้ยินว่าบรรดำพี่น้องทั้งหมดไปพบท่านพ่อเพื่อพูดคุยเรื่องสาคัญ พี่สี่จึงยืนกรานให้ภรรยาพยุงเขำไปด้วย
