เขา ตามหลังมาด้วยเกวียนอีกสิบกว่าเล่ม ซึ่งบรรทุกไก่ เป็ด และห่านเต็มคันชาวบ้านไม่เคยเห็นภาพที่น่าตื่นตาตื่นใจเช่นนี้มาก่อน พวกเขาต่างพากันรุมล้อมโม่จิ่วเยี่ยผู้ใหญ่บ้านจ้าวเดินน าหน้าชาวบ้านคนอื่นมา“เหล่าจิ่ว เจ้ารวยแล้วหรือ? ถึงได้ซื้อสัตว์เลี้ยงมามากมายขนาดนี้”เส้นทางในหมู่บ้านเป็นเส้นทางที่โม่จิ่วเยี่ยต้องผ่าน เขาคาดการณ์เอาไว้แล้วว่าการเดินผ่านไปแบบนี้ต้องท าให้ชาวบ้านฮือฮาแน่ ๆ
อย่างไรก็ตาม พวกเขาไม่ได้ตั้งใจจะปิดบังสัตว์เหล่านี้ อีกทั้งก็ไม่มีความจ าเป็นต้องท าเช่นนั้นด้วยพื้นที่เลี้ยงสัตว์ถูกสร้างขึ้นตรงเชิงเขา ติดกับทุ่งนาของพวกเขาที่นาทั้งหมดจ้างคนมาดูแล ทุกคนรู้ดีว่าข้าง ๆ คือพื้นที่เลี้ยงสัตว์ของสกุลโม่“ลุงจ้าว พวกนี้เป็นเพียงส่วนหนึ่งเท่านั้น พวกเราเป็นชาวบ้านจะท ามาหากินได้อย่างไรถ้าไม่มีที่ดินและสัตว์เลี้ยงเหล่านี้”โม่จิ่วเยี่ยกล่าวเช่นนี้ก็เพื่อให้ผู้ใหญ่บ้านจ้าวและชาวบ้านตระหนักถึงสถานะของคนสกุลโม่โดยเร็วบัดนี้สกุลโม่ของพวกเขาไม่ใช่ขุนนางผู้มีอ านาจอีกต่อไป แต่เป็นชาวบ้านที่หาเลี้ยงชีพด้วยการท าไร่ไถนาเหมือนกับพวกเขาในขณะเดียวกัน เขาก็หวังว่าครั้งหน้าเมื่อขนส่งสัตว์เหล่านี้กลับมา จะไม่ก่อให้เกิดความโกลาหลวุ่นวายเช่นนี้อีกอีกทั้งก็ค านึงถึงว่าในอนาคตอาจจะขยายพื้นที่ให้ใหญ่ขึ้น และจะต้องน าสัตว์เข้ามาในหมู่บ้านอีก เขาจึงหวังว่าชาวบ้านจะท าใจให้ชินน่าเสียดายที่โม่จิ่วเ
