ุรุษสกุลโม่
อวี่เอ๋อร์มีไหวพริบดี จึงเดินไปทางประตู
เมื่อเปิดประตูลาน นางก็เห็นชายหนุ่มจากตระกูลจ้าวยืนหอบหายใจอยู่ตรงนั้น พร้อมกับสุนัขหลายตัว
ชายหนุ่มตระกูลจ้าวยังไม่ทันได้เอ่ยปาก พวกสุนัขที่เห็นเฮ่อจือหร่านก็เห่าขึ้นมาอีกครั้ง พร้อมกับหันไปทางหมู่บ้านเป็นระยะ
เฮ่อจือหร่านรู้ว่าต้องมีเรื่องอะไรเกิดขึ้นในหมู่บ้านแน่ สุนัขเหล่านี้ถึงได้มาที่นี่
แต่นางก็สื่อสารกับสุนัขไม่ได้ จึงหันไปถามชายตระกูลจ้าวว่า
“พี่ชาย เกิดเรื่องอะไรขึ้นหรือ”
“ภรรยาเหล่าจิ่ว สามีของเจ้าอยู่ที่ไหน รีบไปดูที่หมู่บ้านเถอะ มีคนมาถามหาสกุลโม่ ข้าดูท่าทางพวกเขาแล้ว ต้องมีประสงค์ร้ายแน่ๆ ข้าจึงรีบมาเตือนพวกเจ้า จะได้เตรียมตัวทัน”
เมื่อเห็นท่าทางตื่นตระหนกของชายตระกูลจ้าว เฮ่อจือหร่านก็รู้ได้ทันทีว่าเรื่องนี้ไม่ธรรมดา
บังเอิญว่าในตอนนั้นโม่จิ่วเยี่ยกับพี่หกก็ได้ยินเสียงสุนัขเห่าจึงรีบกลับมา
เถาหรานและคนอื่นก็กลับมาพร้อมกับพวกเขา เฮ่อจือหร่านประเมินจากความเร็วแล้ว คิดว่าพวกเขาต้องใช้วิชาตัวเบาแน่ ๆเพราะระยะทางจากคอกสัตว์มาถึงเรือนของพวกเขาไกลพอสมควรถ้าไม่ใช้วิชาตัวเบา คงกลับมาเร็วขนาดนี้ไม่ได้
หลังโม่จิ่วเยี่ยกับพวกก็ฟังค าพูดของชายตระกูลจ้าวเมื่อครู่ต่างก็เข้าใจสถานการณ์เช่นกัน
ตอนนั้นเองที่โม่ฉิงซึ่งนั่งอยู่ใต้ซุ้มองุ่นก็เอ่ยขึ้นว่า
“จิ่นเหนียน จิ่วเยี่ย พวกเจ้าพาคนไปดูที่หมู่บ้านว่าเกิดอะไรขึ้นเถอะ”
ไม่ใช่ว่าโม่ฉิ
