ปัจจุบัน!”
“อย่างไรก็ดี หอมังกรมหายานก็ทำให้ข้าได้ความรู้ใหม่เรื่องวิถียุทธ์”
“ใช่แล้ว จู่ๆ ก็รู้สึกขึ้นมาว่าก่อนนี้พวกเราก็แค่ลงไม้ลงมือกันเล็กๆ น้อยๆ เท่านั้น”
“อาจเป็นไปได้ว่ายุทธภพต้าจิ่งกำลังจะพุ่งทะยานขึ้นแล้วจริงๆ”
ไม่ใช่แค่ผู้คนบนเขามังกรผงาดเท่านั้นที่กำลังพากันวิพากษ์วิจารณ์ ภายในเมืองหลวงก็เป็นเช่นเดียวกัน
เหล่าผู้มีวรยุทธ์จากสำนักหลังบัลลังก์อื่นๆ พากันจากไปอย่างรวดเร็ว ด้วยกลัวว่าเจียงฉางเซิงจะมาพบเห็นเข้า
…
ยามราตรี เจียงฉางเซิงลอบเข้าไปในวังหลวงด้วยการแปลงกลายเป็นนกกระจอกตัวหนึ่ง มุดเข้าไปในห้องทรงพระอักษร จากนั้นก็คืนมาเป็นร่างเดิม
เจียงจื่ออวี้ที่กำลังอ่านฎีกาอยู่ต้องตกใจยกใหญ่
“เมื่อครู่…ท่านมาปรากฏตัวได้อย่างไร…”
เจียงจื่ออวี้เอ่ยเสียงสั่นดวงตาเบิกกว้างเต็มที่ หากเขาไม่ได้มองผิดไป เมื่อครู่นี้มีนกกระจอกตัวหนึ่งบินเข้ามา และเขายังปรายตาไปมองครั้งหนึ่งด้วย
หรือท่านพ่อของเขาจะเป็นปีศาจนกกระจอก
เจียงฉางเซิงเอ่ยด้วยรอยยิ้มว่า “เป็นวิชาบังตาก็เท่านั้น”
เจียงจื่ออวี้ไม่เชื่อ อย่างไรเขาก็คิดว่าเจียงฉางเซิงสามารถแปลงกายได้ เพราะการต่อสู้ในวันนี้ไม่ใช่แค่ชาวยุทธ์และชาวบ้านทั่วไปเท่านั้นที่
