ักอึ้งของนาง ฮูหยินผู้เฒ่าก็รีบเดินเข้าไปประคองฮูหยินผู้เฒ่ารู้ดีว่าเรื่องในวันนี้ ลูกสะใภ้เก้าล าบากตรากตร าอย่างมาก หากนางไปจัดการตามสิ่งที่ตนเองวางแผนไว้จริง ๆ ชนเผ่าหมานอี๋มากมายเช่นนี้ ลูกชายทั้งสองของนางก็คงยากจะรับมือได้ยากยิ่งนัก
“ข้าต้องขอบคุณเจ้าแทนทุกคน”ฮูหยินผู้เฒ่ากล่าวขอบคุณลูกสะใภ้อย่างจริงใจ ขณะเดียวกันนางก็รู้สึกสงสารเฮ่อจือหร่านมาก นางท้องโตขนาดนั้นทั้งยังตั้งครรภ์เด็กแฝดอีก แต่กลับไม่ค านึงถึงตัวเองเพื่อทุกคนเฮ่อจือหร่านยิ้มพลางตบมือของหญิงชราเบา ๆ“ท่านแม่ ข้ามีขอบเขตของตนเอง ท่านไม่ต้องกังวลไปหรอก”ฮูหยินผู้เฒ่าเห็นสภาพเช่นนี้ของนาง จึงต่อว่าด้วยความหงุดหงิด “ยังจะบอกว่ามีขอบเขตอะไรอีก เจ้าเดินยังโซเซเลย”“ฮ่า ๆ …ท่านแม่ ข้าแค่เหนื่อยนิดหน่อยเท่านั้น พักสักครู่ก็หายแล้ว” เฮ่อจือหร่านพูด แกล้งท าเป็นสบายอารมณ์เมื่อถูกแม่สามีพยุงกลับห้องด้วยตัวเอง เฮ่อจือหร่านก็รีบมุดเข้าไปในพื้นที่มิติทันที่ในตอนนี้นางหิวจนแทบทนไม่ไหวแล้ว ต้องการเติมพลังโดยเร็วที่สุดในพื้นที่มิติมีทุกสิ่งที่ต้องการ หากไม่พอ นางยังสามารถซื้อในเถาเป่าได้ไม่เพียงเท่านั้น พอนักสะสมตัวน้อยรู้ว่านางตั้งครรภ์ อีกฝ่ายยังช่วยซื้ออาหารจากร้านอาหารระดับสูงในยุคปัจจุบันมาบรรจุขายให้
นางในราคาถูกหลายครั้ง ซึ่งท าให้เฮ่อจือหร่านได้ลิ้มรสอาหารอร่อยที่ไม่ได้กินมานานอย่างเต็มที่ขณะที่นางก าลังเพลิดเพลินกับอาหารแสนอ
