่พวกเขาล้วนได้รับบาดเจ็บเพียงภายนอก แต่บาดแผลกลับลึกมาก บางคนถึงขั้นมองเห็นกระดูก และยังมีเลือดไหลออกมาไม่หยุดส าหรับเฮ่อจือหร่าน การรักษาบาดแผลเช่นนี้ไม่ใช่เรื่องยาก สิ่งเดียวที่ท าให้ปวดหัวคือคนบาดเจ็บมีมากเกินไปในสถานการณ์เช่นนี้ หากโม่จิ่วเยี่ยอยู่ด้วยก็คงจะดีไม่น้อย เขาได้เรียนรู้การรักษาบาดแผลภายนอกกับนางจนเชี่ยวชาญแล้ว แม้แต่การเย็บแผลก็ยังท าได้อย่างคล่องแคล่วพอนึกถึงโม่จิ่วเยี่ย เขาก็ออกจากบ้านไปได้กว่าครึ่งเดือนแล้วไม่รู้ว่าเขาจะจัดการเรื่องราวในเมืองหลวงจะราบรื่นดีหรือไม่เฮ่อจือหร่านรู้สึกคิดถึงใครคนหนึ่งเป็นครั้งแรก
แม้ในใจจะคิดถึง แต่นางก็ไม่ได้ลืมว่ายังมีเรื่องส าคัญกว่าที่ต้องท าในตอนนี้ขณะนั้น ผู้ใหญ่บ้านจ้าวก็เดินมาหานางด้วยสีหน้าร้อนใจ“ภรรยาเหล่าจิ่ว เจ้ารักษาอาการบาดเจ็บของพวกเขาได้หรือไม่”“ท่านลุงจ้าว อาการบาดเจ็บของพวกเขาข้าสามารถรักษาได้ แต่จ านวนคนมีมากเกินไป ข้าคนเดียวเกรงว่าจะดูแลไม่ทั่วถึง”ขณะที่ตอบ นางก็มองไปยังชาวบ้านที่ไม่ได้รับบาดเจ็บ“มีใครเต็มใจจะช่วยเหลือหรือไม่”ตอนนี้เฮ่อจือหร่านท าได้เพียงขอความช่วยเหลือจากพวกชาวบ้าน พวกเขาไม่จ าเป็นต้องมีทักษะอะไร เพียงแค่รักษาอย่างใส่ใจสักหน่อยก็พอแล้วจ้าวเจ๋อชวนเป็นคนแรกที่ก้าวออกมา แม้เขาจะไม่ได้รับบาดเจ็บแต่เสื้อคลุมสีเขียวของเขาก็เปื้อนคราบเลือดอยู่บ้าง ดูแล้วก็ค่อนข้างสกปรกเละเทะ“พี่สะใภ้เก้า ข้าสามารถช่วยได
