สิ่งที่พี่หกเห็นคือปรมาจารย์ซือเหมิงยังคงอยู่ในสภาพหลับใหลเขาถามด้วยความสงสัยเล็กน้อย “น้องเก้า เกิดอะไรขึ้นกับจิ้งจอกเฒ่าคนนี้หรือ”แม้ว่าเมื่อครู่เขากับพี่ห้าจะควบคุมแรงแล้ว แต่ก็ยังกังวลอยู่บ้างว่าตนเองอาจลงมือหนักเกินไป จนส่งจิ้งจอกเฒ่าขึ้นสวรรค์ไปเสียแล้ว“พี่หก ท่านไม่ต้องกังวล ข้าคิดวิธีจัดการกับจิ้งจอกเฒ่านี่ได้แล้ว” โม่จิ่วเยี่ยอธิบาย พี่หกได้ยินดังนั้น ความกลัดกลุ้มในใจก็เหมือนจะหายไปทันที่แม้ว่าเขากับน้องเก้าจะไม่ได้พบหน้ากันมาหลายปี แต่จากการพูดคุยในช่วงนี้ ท าให้เขาพบว่าน้องเก้าไม่ใช่เด็กหนุ่มไร้เดียงสาคนเดิมอีกต่อไปแล้วอาจเป็นเพราะความเปลี่ยนแปลงในครอบครัวที่ผ่านมา น้องเก้าจึงไม่เพียงกลายเป็นคนหนักแน่น แม้แต่สติปัญญาก็มากจนพี่น้องคนอื่นไม่อาจเทียบได้ดังนั้นไม่ว่าน้องเก้าพูดอะไร เขาก็จะเชื่อโดยไม่มีเงื่อนไข“ดี ข้าจะไปหาที่เงียบ ๆ เดี๋ยวนี้”บทสนทนาระหว่างพวกเขาไม่ได้หลุดเล็ดรอดพี่ห้าไปได้
แม้ว่าเขาจะไม่ได้เอ่ยแทรกการสนทนา แต่ในใจก็รู้สึกเช่นเดียวกับน้องหก ในเมื่อน้องเก้าบอกว่าคิดวิธีได้แล้ว ก็ต้องเป็นวิธีที่ไร้ช่องโหว่แน่นอนสามพี่น้องขับรถม้าไปยังป่าลับตาคนและมีพื้นที่ราบเรียบ พี่หกรีบดึงบังเหียนหยุดม้า“น้องเก้า ข้าว่าตรงนี้เหมาะสมแล้ว”ความจริงโม่จิ่วเยี่ยก็ไม่ได้กังวลอะไรมากนัก เพียงแต่ค านึงถึงว่าพวกเขาพี่น้องมีสถานะที่ค่อนข้างพิเศษ อีกทั้งยังพาปรมาจารย์ซือเหมิงมาด้วย จ
