ว?เขาตั้งใจจะขอโอกาสสุดท้ายให้ตัวเองอีกครั้ง หากท าไม่ส าเร็จก็จะตายพร้อมกับเจ้าเฒ่าโม่ฉิงเพื่อช่วยคนรักแก้แค้น ปรมาจารย์ซือเหมิงสามารถวางแผนมาหลายปี จิตใจและสติปัญญาของข้าไม่ใช่สิ่งที่คนทั่วไปจะเทียบเทียมได้
แม้ว่าจะถูกมัดมือมัดเท้า แต่ในใจก็รู้ดีว่าของมีค่าที่อยู่ในอกคงถูกพี่น้องคู่นี้ค้นเอาไปหมดแล้วหมายความว่าตอนนี้บนตัวเขาไม่เพียงไม่มียาพิษใด ๆ แม้แต่หนอนกู่ก็ไม่มีอยู่เลยโชคดีที่เขาฝึกฝนกู่คู่กายมาแล้ว และตัวกู่อยู่ในร่างกายของเขาไม่ว่าพวกโม่จิ่วเยี่ยจะฉลาดเพียงใด ก็คงไม่มีทางคิดมาถึงจุดนี้ได้ดังนั้น เขาจึงอดทนต่อความรู้สึกคันบนร่างกาย แล้วรวบรวมพลังร้องเรียกกู่คู่กายของตน“โม่จิ่นเหนียน โม่จิ่วเยี่ย ข้าจะถามพวกเจ้าเป็นครั้งสุดท้าย จะปล่อยข้าไปหรือจะให้ข้าพาพวกเจ้ากับพวกบิดาของเจ้าตายไปพร้อมกันด้วย?”แม้โม่จิ่วเยี่ยจะคอยเฝ้ามองสภาพอันน่าเวทนาของปรมาจารย์ซือเหมิงอย่างเย็นชามาตลอด แต่ก็ไม่เคยลดความระแวดระวังลงเมื่อปรมาจารย์ซือเหมิงรวบรวมสมาธิเรียกกู่คู่กายได้ ชายหนุ่มก็พบว่ามีบางอย่างผิดปกติแม้ว่าข้าจะเพิ่งเห็นสถานการณ์เช่นนี้เป็นครั้งแรก แต่ก็ไม่รู้สึกแปลกประหลาดแต่อย่างใด
หนังสือแมลงพิษที่เขาและภรรยาเคยอ่านด้วยกันนั้นไม่ได้อ่านอย่างเปล่าประโยชน์ โม่จิ่วเยี่ยรู้ว่าท่าทีของปรมาจารย์ซือเหมิงในยามนี้ มีความเป็นไปได้ว่าอีกฝ่ายก าลังเรียกกู่คู่กายของเขาเพียงแต่โม่จิ่วเยี่ยไม่รู้ว่าปรมา
