เฟ่ยหนานอวี่รอมานานแล้ว เมื่อได้ยินเสียงหน้าต่างถูกเลื่อนออก ก็รีบเดินเข้าไป“คุณชายเก้า ท่านมาแล้วหรือ”โม่จิ่วเยี่ย กระโดดเข้ามาในห้องหนังสือ“คุณชายเฟ่ยเตรียมการเป็นอย่างไรบ้าง”เฟ่ยหนานอวี่ปิดหน้าต่างลงพลางเชื้อเชิญให้โม่จิ่วเยี่ยนั่งลงที่โต๊ะ“เรื่องทุกอย่างข้าจัดการเรียบร้อยแล้ว พรุ่งนี้ข้าจะไปร่วมงานเลี้ยงวันเกิดพร้อมกับหนานฉี ส่วนท่านก็ให้ปลอมตัวเป็นองครักษ์เข้าไปในจวนอ๋องเก้าด้วยกันกับข้า”เดิมทีโม่จิ่วเยี่ยก็คิดเช่นนั้น เมื่อเห็นว่าเฟ่ยหนานอวี่จัดเตรียมทุกอย่างเรียบร้อยแล้ว จึงเอ่ยขอบคุณด้วยความซาบซึ้งใจ“ขอบคุณคุณชายเฟ่ยที่ช่วยเหลือ”“ไม่จ าเป็นต้องเกรงใจหรอกคุณชายเก้า อีกสักพักข้าจะเรียกองครักษ์คนหนึ่งมา ท่านแค่ท าให้เขาสลบไปก็พอ”โม่จิ่วเยี่ยย่อมเข้าใจความหมายของเฟ่ยหนานอวี่“ตกลง”
เฟ่ยหนานอวี่มองสีของท้องฟ้าภายนอก จากนั้นจึงผลักประตูแล้วตะโกนไปยังพื้นที่โล่งว่า “อิ่งจือ เข้ามา”ขณะเดียวกัน โม่จิ่วเยี่ยก็หลบไปด้านหลังประตูอย่างรวดเร็ว แล้วกลั้นลมหายใจเพียงพริบตาเดียว ชายชุดด าก็ปรากฏตัวขึ้นในห้องหนังสือชายชุดด ายังไม่ทันได้รู้ตัวก็รู้สึกเจ็บแปลบตรงท้ายทอย ร่างทั้งร่างล้มลงกับพื้นเวลาเดียวกัน เฟ่ยหนานอวี่ก็รีบปิดประตูห้องอย่างรวดเร็วเขามองชายชุดด าที่นอนอยู่บนพื้น แววตาเต็มไปด้วยความดูแคลนแน่นแนว่าเขาก็ไม่ได้ปิดบังความหมายนี้ต่อหน้าโม่จิ่วเยี่ย“ในบรรดาองครักษ์ของข้า มีอยู่สองคนที่
