องวันคล้ายวันเกิด คาดว่าน่าจะเป็นช่วงเร็ว ๆ นี้ถ้าหากสามารถอาศัยเฟ่ยหนานอวี่ลอบเข้าไปในจวนอ๋องเก้าได้ก็น่าจะปลอดภัยกว่าการที่พวกเขาเสี่ยงพาเสี่ยวไป๋ไปหาปรมาจารย์ซือเหมิงไม่ใช่หรือ?หลังครุ่นคิดไปมา โม่จิ่วเยี่ยก็ตัดสินใจว่าเย็นนี้เขาจะเดินทางไปที่จวนตระกูลเฟ่ย เพื่อพบกับเฟ่ยหนานอวี่ไม่ต้องไปสนใจว่าวันหน้าเขาจะเป็นอย่างไร ตอนนี้สิ่งส าคัญที่สุดคือต้องหาปรมาจารย์ซือเหมิงให้พบก่อนเมื่อตัดสินใจได้แล้ว โม่จิ่วเยี่ยก็ไม่ได้เอ้อระเหยอีกต่อไป เขารีบเร่งฝีเท้า มุ่งหน้าไปยังจวนอ๋องเก้าโดยตรงแม้อ๋องเก้าจะไม่ได้รับความโปรดปรานจากจักรพรรดิซุ่นอู่ แต่ก็ยังคงเป็นถึงท่านอ๋อง ฉะนั้นที่อยู่ของเขาย่อมหรูหราโอ่อ่าและอยู่ไม่ไกลจากวังหลวงเท่าใดนัก
ในอดีต เวลาบุรุษสกุลโม่มาเข้าเฝ้า ล้วนต้องผ่านเส้นทางนี้ทั้งนั้นเดิมทีเขาตั้งใจจะไปจวนอ๋องเก้า ทว่าระหว่างทางก็เกิดเรื่องไม่คาดฝันขึ้นอีกครั้งมีขบวนคนและม้ามาจากทางวังหลวง น าโดยขันทีที่ถือราชโองการสีเหลืองไว้ในมือ ควบม้าตรงมายังพวกเขาอย่างรวดเร็วเห็นมุมปากของขันทีที่ยกขึ้น พวกเขาก็สามารถตัดสินได้ว่านี่คงจะเป็นข่าวดีที่ก าลังจะเกิดขึ้นของบ้านไหนสักบ้านขบวนม้าที่อยู่ข้างหน้า มีชาวบ้านติดตามมาเป็นจ านวนมากแต่อย่างไรขันทีผู้ประกาศราชโองการก็ขี่อยู่บนหลังม้า ส่วนชาวบ้านธรรมดาต่างต้องเดินเท้า ไม่นานนักก็ทิ้งห่างกลุ่มคนไว้เบื้องหลังถึงอย่างนั้นชาวบ้านที่ชอบดูเรื่องสน
