“เสี่ยวไป๋ เรื่องนี้จะส าเร็จหรือไม่ ล้วนขึ้นอยู่กับเจ้าแล้ว”เหมือนเสี่ยวไป๋จะเข้าใจค าพูดของเจ้าของ มันส่งเสียงร้องเบา ๆเป็นการตอบรับพี่ห้ากับพี่หกต่างไม่เข้าใจการกระท าของน้องเก้า พวกเขาไม่เชื่อว่าการที่เสี่ยวไป๋แค่ร้องแบบนี้จะถือเป็นการตอบรับแล้วหรือ?ยิ่งไปกว่านั้น พวกเขาไม่เชื่อว่าเสี่ยวไป๋ที่เห็นว่าเป็นสัตว์เลี้ยงของปรมาจารย์ซือเหมิงชัด ๆ จะถูกข้าวปั้นน้อยฝึกฝนเพียงเล็กน้อยก็กลายเป็นสัตว์เลี้ยงของน้องเก้าได้?สุดท้ายแล้วสิ่งมีชีวิตตัวเล็กนี้ก็ติดตามปรมาจารย์ซือเหมิงมานาน หากได้พบหน้ากับเจ้านายคนเก่าเข้า ก็เกรงว่ามันจะกลับไปภักดีต่อเขาอีกหนโม่จิ่วเยี่ยไม่รู้ว่าพวกพี่ชายก าลังกังวลเรื่องอะไร เพราะตอนนี้จิตใจของเขาก าลังค านวณเรื่องเวลาพวกเขารีบออกเดินทางจากซีเป่ยมุ่งหน้าสู่เมืองหลวง ใช้เวลาทั้งสิ้นครึ่งเดือนหากชาวหนานเจียงทั้งสองเดินทางไปถึงซีเป่ยและพบกับเสี่ยวไป๋อย่างราบรื่น พวกเขาย่อมต้องเร่งเดินทางกลับมาเมืองหลวงโดยเร็วที่สุดเช่นกัน
แน่นอนว่าทั้งหมดนี้เขาค านวณจากระยะเวลาที่สั้นที่สุดชายชาวหนานเจียงสองคนนั้นมาถึงซีเป่ยแล้ว แม้ทุกอย่างจะราบรื่น แต่ก็ไม่น่าจะเป็นไปได้ที่จะพบกับเสี่ยวไป๋ทันที่ ดังนั้นเขาจึงตั้งใจจะเลื่อนเวลาออกไปอีกสักหน่อย เพื่อไม่ให้อีกฝ่ายเกิดความสงสัย“พี่ห้า พี่หก ช่วงสองสามวันนี้พวกเราหยุดลงมือชั่วคราวก่อนเถอะ หาที่พักตั้งหลักและสังเกตความเคลื่อนไหวของจวนอ๋อ
