เช่นเดียวกับคนตระกูลใหญ่ส่วนใหญ่ในเมืองหลวง เมื่อเจ้านายกับภรรยาร่วมหอลงโรง ก็จะมีสาวใช้และแม่บ้านคอยอยู่นอกประตูหลังจากเจ้านายเสร็จกิจ จะเรียกพวกนางเข้ามาปรนนิบัติ ในสถานการณ์เช่นนี้ เจ้านายที่อยู่บนเตียงสามารถปล่อยม่านลงมาหากต้องการสิ่งใด บ่าวไพร่ก็เพียงแค่ส่งมันผ่านม่านเข้าไปก็พอแม้ว่าตอนนี้สกุลโม่จะมาอาศัยอยู่ที่หมู่บ้านซีหลิ่งแล้ว ไม่มีกฎระเบียบใด ๆ มาผูกมัด แต่ส าหรับฮูหยินผู้เฒ่าที่ยึดมั่นในจารีตประเพณี กฎเกณฑ์เหล่านี้ในใจนางจึงไม่อาจสั่นคลอนได้แน่นอนว่าสิ่งที่นางไม่อาจยอมรับ ก็จะไม่เข้าไปก้าวก่ายว่าให้ลูกหลานไม่ยอมรับด้วยพอเห็นบรรดาลูกสะใภ้รอให้นางเอื้อนเอ่ย จึงกล่าวเบา ๆ ว่า “ข้าแก่มากแล้วจึงคิดถึงแต่อดีต และยังชอบเครื่องเรือนแบบเก่า หากพวกเจ้าชอบ ก็ใช้ได้ตามสบาย”เมื่อได้ยินค าพูดของแม่สามี พี่สะใภ้ทั้งหลายก็ไม่อดทนอีกต่อไปพี่สะใภ้รองเป็นคนแรกที่ก้าวเข้ามาจับแขนของเฮ่อจือหร่าน“น้องสะใภ้เก้า พี่สะใภ้รองชอบเครื่องเรือนแบบใหม่นี้มาก บ้านใหม่ของข้าก็จะใช้เครื่องเรือนแบบนี้”
พี่สะใภ้สามก็พูดด้วยความตื่นเต้นเช่นกันว่า “เครื่องเรือนที่น้องสะใภ้เก้าเขียนออกมานี้ข้าชอบมาก หากต่อไปวางไว้ในห้องจะต้องดูดีมากแน่ ๆ”พี่สะใภ้แปดผลักโม่ชูหานที่อยู่ข้างกายเบา ๆ“ท่านพี่ พวกเราก็ต้องการเครื่องเรือนแบบนี้ด้วย”โม่ชูหานพยักหน้า “อืม ข้าล้วนฟังเจ้าทั้งนั้น”ความจริงแล้ว แม้ภรรยาจะไม่พูด โม่ชูหานก็
