ไปบ้านตระกูลโจว หรือว่าเขาจะมาสู่ขอลูกสาวตระกูลโจว”“เป็นไปไม่ได้หรอก ตระกูลโจวมีลูกสาวหน้าตาโดดเด่นที่ไหนกัน เจ้าดูท่านนายอ าเภอสิ ท่าทางของเขาสง่างามเช่นนี้ หญิงสาวทั่วไปจะอยู่ในสายของเขาได้อย่างไร”“ฟังเจ้าพูดเข้า ตระกูลของพวกข้าไม่มีลูกสาวหน้าตาโดดเด่นแล้วตระกูลของพวกเจ้ามีหรือ”ขณะที่ทั้งสองก าลังจะโต้เถียงกัน ก็มีคนตะโกนขึ้นว่า “พวกเจ้าดูเร็วเข้า! ขบวนสู่ขอของท่านนายอ าเภอมุ่งหน้าไปทางตระกูลโจวแล้ว”เมื่อเห็นดังนั้น คนตระกูลโจวที่ยืนมุงดูอยู่ก็วิ่งไปทางบ้านของตน
พวกเขาบ่นพึมพ าว่าคนในตระกูลช่างปากแข็งเหลือเกิน จะได้เป็นญาติเกี่ยวดองกับนายอ าเภอทั้งทีก็ไม่ยอมปริปากบอกสักค า ท าให้พวกเขาต้องมายืนกังวลกันอยู่ตรงนี้ผู้คนมากมายเดินตามหลังขบวนสู่ขอของเมิ่งไห่หนิงไปได้ไม่ไกลนัก สายตาทุกคู่ต่างจับจ้องมองความเคลื่อนไหวของเขาไม่วางตาเมื่อขบวนสู่ขอใกล้ถึงบ้านของผู้น าตระกูลโจว บางคนก็เริ่มข่มความตื่นเต้นไว้ไม่อยู่ “เจ้าดูสิ ท่านนายอ าเภอตรงไปยังบ้านผู้น าตระกูลแล้ว ปีนี้หลานสาวของพวกเขาก็อายุสิบหกปีพอดี”ผู้คนในตระกูลจ้าวต่างมองด้วยความอิจฉา คิดในใจว่าตระกูลโจวช่างโชคดีจริง ๆ ถึงกับมีลูกหลานที่ท่านนายอ าเภอมาสนใจทว่าความอิจฉาของพวกเขายังไม่ทันจางหาย ก็เห็นขบวนสู่ขอเคลื่อนผ่านหน้าประตูบ้านผู้น าตระกูลไป แล้วหยุดลงที่หน้าประตูบ้านสกุลโม่ผู้คนต่างมองหน้ากันด้วยความฉงน“ท่านนายอ าเภอไปที่บ้านสกุล
