สิ่งนี้ท าให้หูชงรู้สึกอบอุ่นใจที่จริงแล้ว เขาก็เข้าใจหลักการที่ว่าเวลาเปลี่ยนไป สถานการณ์ก็เปลี่ยนไปตอนนี้ในซีเป่ยไม่มีใครจะเห็นคุณค่าความสามารถของเขาอีกแล้ว การที่จะได้รับการยกย่องและให้ท างานได้เหมือนแต่ก่อน คงมีแต่สกุลโม่เท่านั้นโดยเฉพาะแบบโครงสร้างของเฮ่อจือหร่าน เขารู้สึกสนใจมันมาก หากไม่ได้เข้าร่วมการก่อสร้างด้วยตัวเอง เกรงว่าชั่วชีวิตนี้คงจะต้องรู้สึกเสียดายไปตลอดแน่นอนดังนั้นต่อให้โม่จิ่วเยี่ยจะไม่ตกลงมอบงานทั้งหมดให้เขา เขาก็จะเลือกที่จะเข้าร่วมอยู่ดีเพียงแต่ในใจของเขาอาจจะรู้สึกไม่คุ้นชินเท่านั้นเมื่อตกลงกันเรียบร้อยแล้ว ทั้งสองก็พูดคุยรายละเอียดกับหูชงอีกเล็กน้อยเฮ่อจือหร่านเป็นคนใจกว้าง นางมอบตั๋วเงินมูลค่าหนึ่งหมื่นต าลึงให้หูชง จ านวนเงินนี้ส าหรับชาวบ้านทั่วไปแล้วเป็นตัวเลขที่พวกเขาไม่กล้าแม้แต่จะคิดฝัน
ส าหรับหูชงในตอนนี้ จึงถือว่ามันเป็นเงินจ านวนมหาศาลเลยทีเดียวเพราะเขาหลังถูกเนรเทศมาที่ซีเป่ย เวลาปกติก็มักจะหาเลี้ยงปากท้องด้วยฝีมือเท่านั้นเงินจ านวนมากมายขนาดนี้ แม้จะไม่ได้มอบให้เขาทั้งหมด แต่ส าหรับหูชงในยามนี้ก็ถือว่าเป็นเงินก้อนโตหูชงได้รับเงินจ านวนนี้มาก็รู้สึกงงงวย “ฮูหยินเก้า เจ้าก าลังท าอะไร?”เฮ่อจือหร่านยิ้มพลางอธิบายว่า “ในเมื่อข้ามอบหมายเรื่องการสร้างบ้านทั้งหมดให้พี่หู ข้าก็จะไม่ยุ่งเกี่ยวอะไรอีก ต่อไปวัสดุต่าง ๆ ที่จ าเป็นก็ต้องให้พี่หูจัดการเองแล้
