จ านวนมาก ย่อมต้องการแรงงานจ านวนมากเช่นกัน
แรงงานจากหมู่บ้านซีหลิ่งและหมู่บ้านรอบข้างต่างมาช่วยสร้างบ้านให้พวกเขา แต่เรื่องนี้ก็ไม่ได้ท าให้โม่จิ่วเยี่ยกับเฮ่อจือหร่านล าบากใจแต่อย่างใดทั้งสองคนไปขอความช่วยเหลือจากเมิ่งไห่หนิง ให้เขาช่วยหาแรงงานในเมืองชาวบ้านที่อาศัยอยู่ในเมืองอวิ่นไม่มีที่ดินท ากิน จึงไม่มีปัญหาเรื่องการเพาะปลูกอีกทั้งเฮ่อจือหร่านยังจ่ายค่าแรงให้มากถึงวันละสามสิบเหวิน ซึ่งเป็นค่าแรงที่สูงกว่าการท างานในเมืองเสียอีกเมิ่งไห่หนิงส่งคนไปประกาศข่าว ไม่นานก็มีคนมากมายมาแย่งกันลงชื่อแม้จะเป็นเพียงเรื่องเล็กน้อย แต่การที่ใครสักคนจะท างานให้คนสกุลโม่ เมิ่งไห่หนิงย่อมไม่กล้าประมาทเขาส่งเจ้าหน้าที่ไปสืบลักษณะนิสัยของผู้ที่มาลงชื่อทุกคน หากพบว่าใครเกียจคร้านหรือชอบเอาเปรียบก็จะไม่รับท างานเด็ดขาดหลังคัดเลือกคนอย่างพิถีพิถัน ในที่สุดก็จ้างคนงานหนึ่งร้อยคนให้สกุลโม่ได้เฮ่อจือหร่านตั้งใจจะปลูกไม้ผลให้เต็มพื้นที่บนภูเขาทั้งหมด งานนี้จึงไม่ใช่เรื่องเล็กน้อย
คนที่จ้างมาจะต้องขนกล้าไม้จากบ้านเช่าในเมืองอวิ่นไปยังหมู่บ้านซีหลิ่งถึงจะลงมือปลูกได้ ด้วยเหตุนี้ คนหนึ่งร้อยคนจึงท างานกันอย่างขยันขันแข็งอยู่ประมาณสิบวัน จึงสามารถปลูกไม้ผลเหล่านี้จนเสร็จบัดนี้บนเนินเขาไม่ได้ดูรกรุงรังเหมือนเมื่อก่อน แต่เต็มไปด้วยไม้ผลนานาชนิดที่เรียงรายเป็นระเบียบดอกสาลี่และดอกท้อเริ่มบานตามล าดับ น าความง
