ะมองเวลาบนนาฬิกาแขวน นางเข้ามาที่นี่หลายชั่วยามแล้ว คิดว่าโม่จิ่วเยี่ยคงจะกลับมาในไม่ช้าดังนั้น นางจึงกอดข้าวปั้นน้อยก่อนที่จะหายตัวออกไปจากพื้นที่มิติโม่จิ่วเยี่ยกลับมาเร็วกว่าที่นางคาดไว้ เขาถึงกับส่งสิ่งของเหล่านั้นรวมถึงแม่นมที่คอยปรนนิบัติข้างกายเต๋อเฟยเหนียงเหนียงที่บ้านเก่าหลังนั้นแล้วพอเขาเห็นเฮ่อจือหร่านออกมาจากพื้นที่มิติ ก็รู้ว่านางเข้าไปตรวจดูนกพิราบขาวตัวนั้น
ก่อนที่เขาจะเอ่ยปากถาม เฮ่อจือหร่านก็พูดขึ้นก่อน “ท่านเคยได้ยินเกี่ยวกับเหยี่ยวปีกทองหรือไม่?”โม่จิ่วเยี่ยตอบทันที่ “ไม่เคย”เฮ่อจือหร่านอธิบายลักษณะเฉพาะของเหยี่ยวปีกทองอย่างละเอียด และบอกโม่จิ่วเยี่ยว่ามันไม่ใช่นกพิราบขาว แต่เป็นเหยี่ยวปีกทองที่หายากมากโม่จิ่วเยี่ยไม่สนใจว่าภรรยาของเขาจะรู้เรื่องนี้มาจากไหนจุดประสงค์หลักของเขาคือต้องการใช้มันตามหาปรมาจารย์ซือเหมิง“หร่านหร่าน เจ้าปล่อยเหยี่ยวปีกทองตัวนั้นออกมาสิ มันจะตามหาเจ้าของเดิมหรือไม่?”เฮ่อจือหร่านพยักหน้า “ข้าคิดว่าคงจะเป็นเช่นนั้น เหยี่ยวปีกทองมีความสามารถในการจดจ าเจ้าของได้อย่างแม่นย า ปรมาจารย์ซือเหมิงเคลื่อนไหวไม่แน่นอน มีเพียงเหยี่ยวปีกทองตัวนี้เท่านั้นที่จะสามารถตามหาเขาได้”โม่จิ่วเยี่ยครุ่นคิดอยู่นาน ก่อนจะพูดว่า “หร่านหร่าน พรุ่งนี้ข้าจะเตรียมตัวแล้วติดตามเหยี่ยวปีกทองตัวนี้ออกไปหาเบาะแส”ความจริงแล้วเฮ่อจือหร่านก็คิดวิธีที่ดีกว่านี้ไม่ได้การหวังให้
