็จะน าข่าวบางอย่างกลับมาได้เมื่อถึงตอนนั้นค่อยตัดสินใจอีกทีก็ยังไม่สาย……เวลาผ่านไปอย่างรวดเร็ว เพียงพริบตาก็เข้าสู่เดือนสามแล้วอากาศในซีเป่ยอุ่นกว่าทางตอนเหนือมาก น ้าแข็งและหิมะที่มีไม่มากนักจึงละลายไปหมดสิ้นการผ่าตัดของพี่สี่ประสบความส าเร็จมาก แม้ว่าขาทั้งสองข้างจะยังเคลื่อนไหวไม่ได้ แต่มือทั้งสองที่ต่อเส้นเอ็นกลับสามารถค่อย ๆเคลื่อนไหวได้แล้วสิ่งนี้ท าให้พี่สี่มีความหวัง ทุกวันเขาหวังว่าตนเองจะหายดีเร็ว ๆไม่อยากจะเป็นคนไร้ประโยชน์ของสกุลโม่ร่างกายของพี่เจ็ดหลังจากบ ารุงรักษาตัวก็ฟื้นคืนเกือบสมบูรณ์แล้ว นอกจากจะดูผอมแห้งไปบ้าง การเคลื่อนไหวต่าง ๆ ก็ไม่มีอุปสรรคอะไรแล้วส่วนร่างกายของเต๋อเฟยเหนียงเหนียงก็ฟื้นตัวได้ดีมาก และหนานรุ่ยไม่มีแผนที่จะกลับไปเมืองหลวงจริง ๆ
เขารู้สึกว่าแม้หมู่บ้านซีหลิ่งแห่งนี้จะห่างไกลไปบ้าง แต่กลับเป็นสถานที่ที่เหมาะส าหรับการพักฟื้นร่างกายไม่ต้องเผชิญหน้ากับการหลอกลวงและการแข่งขันชิงดีชิงเด่นทุกวัน แค่ได้ดูแลมารดาให้ดีก็พอ ดังนั้นเขาจึงไม่รีบร้อนจากไป และพักอาศัยอยู่ในบ้านเก่าหลังนั้นชั่วคราวหากมีเวลา หนานรุ่ยก็จะพาเต๋อเฟยเหนียงเหนียงมาเยี่ยมเยียนสกุลโม่เมื่อเผชิญหน้ากับคนสกุลโม่ เขาไม่มีท่าทางถือตัวเลยแม้แต่น้อย เมื่อเห็นพี่น้องสกุลโม่ก าลังยุ่งอยู่ก็จะเข้าไปช่วยเหลือด้วยความกระตือรือร้นเต๋อเฟยเหนียงเหนียงก็ไปพบกับฮูหยินผู้เฒ่าเพื่อพูดคุยทั้งสองมีอายุใ
