่อเห็นสัตว์เลี้ยงตัวน้อยมีท่าทีผิดปกติ เฮ่อจือหร่านจึงไม่กล้าท าอะไรรุนแรงเกินไป ได้แต่ยืนดูสถานการณ์ของข้าวปั้นน้อยอยู่เงียบ ๆ
แม้ว่าข้าวปั้นน้อยจะได้กรงนกมาตามต้องการแล้ว แต่ก็ยังคงจ้องมองนกพิราบขนฟูตัวนั้นไม่วางตาฝ่ายนกพิราบเองก็ไม่ยอมแพ้เช่นกัน มันจ้องเจ้าก้อนขนสีขาวด าตรงหน้ากลับอย่างไม่เกรงกลัวขณะที่เฮ่อจือหร่านก าลังสังเกตการณ์อยู่ ก็พลันเห็นว่าปากของนกพิราบตัวนั้นเปลี่ยนไปกะทันหันจากปากแหลมเล็กค่อย ๆ เปลี่ยนรูปเป็นดาบโค้งคมกริบ ดวงตาสีด าสนิทแปรเปลี่ยนเป็นสีแดงฉานดูดุร้ายนี่มันยังเป็นนกพิราบอยู่หรือ?ไม่ผิดแน่ นี่มันนกเหยี่ยวหิมะชัด ๆ !แต่เฮ่อจือหร่านไม่เคยได้ยินมาก่อนว่าในโลกนี้จะมีเหยี่ยวหิมะตัวเล็กขนาดนี้ตอนนั้นเอง ข้าวปั้นน้อยก็มีปฏิกิริยาในที่สุด มันส่งเสียงร้องใส่สิ่งมีชีวิตไม่ทราบชนิดในกรง เสียงนั้นราวกับเสียงลูกสุนัขก าลังขู่“กรร…”เห็นดังนั้น สิ่งมีชีวิตที่ไม่รู้จักชื่อที่เมื่อครู่ยังขนลุกชันก็หุบปีกของมันลง ดวงตาและปากที่ดูดุร้ายก็กลับคืนสู่สภาพเดิม เผยให้เห็นใบหน้าไร้เดียงสา
