หลินอันยืนนิ่งอยู่กับที่ มือขวาถือกระบี่ การสั่นสะเทือนของตัวกระบี่ได้หยุดลงแล้ว เขาสามารถจินตนาการถึงภาพที่ฉู่อันบรรยายได้ หากสามารถใช้วัสดุจากอสูรกลายพันธุ์สร้างอาวุธคลื่นความถี่สูงได้ นั่นก็หมายความว่าเขาเพียงแค่ต้องควบคุมกระบี่บินให้แทงทะลวงไปมาก็เพียงพอแล้ว
ภายใต้อาวุธสั่นสะเทือนที่สามารถทะลวงและตัดผ่านทุกสิ่งได้ กระบี่บินแต่ละเล่มก็จะกลายเป็นสัญลักษณ์แห่งความตาย ไม่จำเป็นต้องสิ้นเปลืองพลังจิตเพิ่มเติมเพื่อเสริมความรุนแรง ซึ่งหมายความว่าจำนวนกระบี่บินที่เขาควบคุมได้จะเพิ่มขึ้นอย่างมาก หากผนวกเข้ากับทักษะที่สร้างขึ้นเอง ฉากนั้นก็คงจะเทียบได้กับเพลงกระบี่หมื่นเล่มหวนบรรจบอย่างแท้จริง หากผนวกเข้ากับการขี่มังกร…อืม…เซียนกระบี่ขี่มังกรหรือ…ฟันครั้งเดียวโจมตีพันครั้ง สายตาไปถึงที่ใดที่นั่นก็คือความพินาศ…
…
“ตึงตึง-ตึง-ตึง”
เจ้าหมียักษ์วิ่งสุดฝีเท้าด้วยใบหน้าที่เปี่ยมสุข
“หัวหน้าหลิน! คุณรีบดูเร็ว!”
ข้างหลัง จางเถี่ยมือหนึ่งถือปืนกลแกตลิง อีกมือหนึ่งถือปืนใหญ่แม่เหล็กไฟฟ้าสีฟ้า ตะโกนโหวกเหวกวิ่งเข้ามา
“ปืนกลแกตลิง 8 ลำกล้อง! ระบายความร้อนด้วยไนโตรเจนเหลว!”
“ปืนใหญ่แม่เหล็กไฟฟ้าแบบชาร์จพลังงาน สำหรับคน
