เหลียงห่าวขึ้นเขาไปด้วยกันส่วนเรื่องการหาข้ออ้างในการพบเจอโอสถมนุษย์เหล่านี้ไม่ใช่เรื่องที่เฮ่อจือหร่านควรกังวล นางจึงกลับบ้านไปเล่นกับข้าวปั้นน้อยแทนโม่จิ่วเยี่ยกลับมาที่บ้านและพบพี่สามกับพี่ห้าพี่ห้าเห็นท่าทางจริงจังของเขาจึงถามว่า “น้องเก้า เกิดขึ้นอะไรหรือ?”“พี่สาม พี่ห้า การเดินทางไปหนานเจียงครั้งนี้ ข้าไม่เพียงพบพี่หกกับพี่เจ็ดเท่านั้น แต่ยังพบพี่น้องที่เคยร่วมเป็นร่วมตายกับพวกเราสกุลโม่ด้วย”พี่ห้าตกใจมาก “น้องเก้า เจ้าพูดว่าอะไรนะ?”“ท่านยังจ าเรื่องที่ข้าพบพี่หกได้หรือไม่? ตอนนั้นพี่หกถูกกู่หุ่นเชิดและอยู่ภายใต้การควบคุมของปรมาจารย์ซือเหมิง พิษกู่ในตัวเขานั้นพิเศษมาก มันถูกเลี้ยงมาด้วยยาพิษต่าง ๆ จุดประสงค์ก็เพื่อควบคุมคนที่เป็นโอสถมนุษย์ และโอสถมนุษย์เหล่านั้นก็คือพี่น้องที่
เคยร่วมเป็นร่วมตายในสนามรบกับพวกเราสกุลโม่” โม่จิ่วเยี่ยหวังว่าเขาพูดเช่นนี้ไปแล้ว พี่ชายทั้งสองจะเข้าใจและพี่ชายทั้งสองก็เข้าใจจริง ๆ พวกเขาต่างโกรธเกรี้ยวมาก“พวกหนานเจียงต้องการท าอะไรกันแน่? กล้าดูถูกทหารต้าซุ่นของเราถึงเพียงนี้เชียวหรือ?” พี่สามพูดออกมาด้วยความไม่พอใจแต่เดิมการได้ยินว่าพี่น้องเหล่านั้นยังมีชีวิตอยู่ก็นับเป็นเรื่องที่ดีแต่การถูกคนหนานเจียงท าร้ายเช่นนี้ กลับพาให้จิตใจของพวกเขาแตกสลายโดยเฉพาะพวกโอสถมนุษย์ ถึงแม้พี่สามและพี่ห้าจะไม่เคยเห็นกับตา แต่ก็เคยได้ยินมาบ้าง พวกเขาเป็นเหมือนหุ่น
