ต่อจากนั้น หูชงก็เล่าเรื่องราวที่ตนเองประสบมาให้เมิ่งไห่หนิงฟังอย่างละเอียดเมิ่งไห่หนิงฟังจบก็เคาะไม้เสียงดังลั่น“พวกคนในอู่เดินเรือไม่เห็นกฎหมายอยู่ในสายตา!”ส าหรับเรื่องของหูชง เมิ่งไห่หนิงไม่คิดจะซักถามมากนัก เพราะหลักฐานที่เขามีอยู่ในมือนั้นมีหลายอย่างที่คล้ายคลึงและเป็นหลักฐานที่แน่ชัดแล้วเรื่องของหูชงสามารถจัดการพร้อมกับหลักฐานที่เขารวบรวมมาได้เมิ่งไห่หนิงสั่งให้เจ้าหน้าที่เรียกโม่ชูหานมา เนื่องจากได้ยินมาว่าเจ้าของอู่เดินเรือเป็นยอดฝีมือ หากส่งเจ้าหน้าที่ที่รู้แค่วิชาหมัดมวยไปก็อาจจะเสียเปรียบไม่นานนัก โม่ชูหานที่ก าลังลาดตระเวนอยู่ข้างนอกก็ถูกเชิญกลับมาต่อหน้าสามีภรรยาโม่จิ่วเยี่ย เมิ่งไห่หนิงออกค าสั่งให้โม่ชูหานน าก าลังเจ้าหน้าที่ยี่สิบนายไปยังอู่เดินเรือ และต้องจับกุมเจ้าของอู่เดินเรือให้ได้
โม่ชูหานน าคนออกไปแล้ว สิ่งที่เมิ่งไห่หนิงต้องท าตอนนี้คือการรอคอยเขาทักทายโม่จิ่วเยี่ยกับภรรยาและหูชง แล้วชวนพวกเขาไปคุยกันในห้องด้านหลัง สั่งให้คนน าน ้าร้อนมาให้หูชงช าระล้างร่างกายและหาเสื้อผ้าสะอาด ๆ มาให้เขาเปลี่ยนเมื่อหูชงเปลี่ยนเสื้อผ้าเสร็จและกลับมาก็ดูราวกับเป็นคนละคนบุคลิกของนักปราชญ์ปรากฏเด่นชัดเมิ่งไห่หนิงถามอย่างเป็นกันเอง “ท่านหูไม่ต้องร้อนใจ หลังจากจับกุมคนของอู่เดินเรือได้แล้ว ข้าจะท าลายสัญญาขายตัวของท่านและจะชดเชยให้ท่านตามสมควรด้วยทรัพย์สินที่ยึดมา”หูชงยืนขึ้น ค้
