นักโทษที่ถูกเนรเทศ บัดนี้กลับกล้าออกไปจากเมืองอวิ่นโดยพลการอาจสร้างความยุ่งยากให้ท้องที่อื่นได้ชาวบ้านก็เป็นพวกหูเบา พอได้ยินคนตระกูลชุยพูดจามีเหตุผลก็พากันเห็นด้วยเมิ่งไห่หนิงหมดปัญญา ได้แต่ให้โม่ชูหานกลับไปหมู่บ้านซีหลิ่งก่อน แกล้งท าเป็นว่าโม่จิ่วเยี่ยป่วยอยู่ในห้อง เมื่อถึงเวลาเขาจะส่งเจ้าหน้าที่ไปตรวจสอบอย่างไรเสียคนตระกูลชุยก็ไม่สามารถเข้าไปในห้องส่วนตัวของบ้านคนอื่นได้ พอเจ้าหน้าที่ตรวจเสร็จพวกเขาก็จะพูดอะไรก็พูดไปเถอะแต่ไม่คิดว่าโม่จิ่วเยี่ยจะกลับมาในเวลานี้ ละครฉากนี้จึงไม่จ าเป็นต้องแสดงต่อไปแล้วโม่จิ่วเยี่ยมองคนตระกูลชุยสองคนด้วยความดูแคลน แล้วหันมาพูดกับหม่าจวิ้นซานว่า “ข้าฝากคนไปซื้อรถม้ามาสองคัน เพิ่งจะเข้าเมืองไปรับกลับมา”เดิมทีหม่าจวิ้นซานตั้งใจจะบอกใบ้เขาต่อหน้าคนตระกูลชุย แต่ไม่คิดว่าโม่จิ่วเยี่ยจะแก้สถานการณ์ได้เอง
“น่าแปลกใจจริงเชียว ไม่กี่วันก่อนข้าได้ยินท่านบอกว่าสกุลโม่จะซื้อม้า ไม่คิดว่าจะซื้อกลับมาเร็วขนาดนี้”คนตระกูลชุยเห็นโม่จิ่วเยี่ยคุยกับเจ้าหน้าที่อย่างสนุกสนาน จึงฉวยโอกาสหลบหนีไปแต่ใครจะรู้ว่าพวกเขาจะถูกเจ้าหน้าที่ที่ยืนอยู่ขวางทางเอาไว้“พวกเจ้าสองคน กล่าวหาคนอื่นเสร็จแล้วก็คิดจะหนีหรือ?”“ท่านเจ้าหน้าที่ขอรับ นี่เป็นความเข้าใจผิดทั้งนั้น เข้าใจผิด…”คนตระกูลชุยร้อนรนขอร้องแม้ในใจพวกเขายังมั่นใจว่าเมื่อเร็ว ๆ นี้สามีภรรยาโม่จิ่วเยี่ยไม่ได้อยู่ในหมู่บ้าน
