ทย์ ท่านเชื่อที่นางพูดเถอะ”เมื่อทั้งสองพูดถึงสภาพร่างกายของตน โม่จิ่นเหนียนจึงลองส ารวจตนเองอย่างละเอียดตอนนี้เขารู้สึกเพียงเวียนหัวและใจสั่นเล็กน้อยเท่านั้นนอกเหนือจากนั้นก็ยังปกติดีอยู่อีกอย่าง เขาไม่รู้เรื่องที่น้องสะใภ้เก้าตั้งครรภ์ พอเห็นพวกเขาสามีภรรยายืนกรานเช่นนี้ ตัวเขาเองก็ไม่มีเหตุผลที่จะดื้อดึงต่อไป“เช่นนั้นก็ได้ ข้าจะไปพักในรถม้าก่อน ถ้าน้องสะใภ้เก้าเหนื่อยก็เรียกข้ามาเปลี่ยนได้”“ได้ ถ้าข้าเหนื่อยแล้วจะเรียกพี่หกเอง” เฮ่อจือหร่านตอบรับแล้วขับรถม้าต่อไประหว่างทางราบรื่นดีมาก พวกเขามาถึงประตูเมืองตามเวลาที่คาดไว้
เมื่อเร็ว ๆ นี้ ดูเหมือนว่าหนานเจียงจะตกใจกับเรื่องที่พวกเขาสองคนบุกเข้ามาจากชายแดน ขามาประตูเมืองเหล่านี้ยังไม่ด่านตรวจ แต่ขากลับมีด่านตรวจมากขึ้นอย่างเห็นได้ชัดทั้งคู่ยังคงท าตามแผนเดิม มองหาตรอกเปลี่ยวสักแห่งโม่จิ่วเยี่ยได้ยินเสียงสนทนาของเหล่าพี่ชายในรถม้า เพื่อป้องกันไม่ให้พวกเขาสงสัย จึงคิดว่าจ าเป็นต้องอธิบายสักหน่อย“พี่สี่ พี่หก พี่เจ็ด ข้างหน้าอีกไม่ไกลคือประตูเมืองแล้ว ที่นั่นมีทหารยามเฝ้าอยู่ ข้ากับหร่านหร่านปลอมตัวมาแล้วจะไม่มีใครจ าได้พวกเราจึงคิดจะจอดรถม้าไว้ตรงนี้ชั่วคราวแล้วไปดูลาดเลาสักหน่อย”“พวกท่านอยู่ในม้ารถ พยายามอย่าส่งเสียง หลีกเลี่ยงปัญหาที่ไม่จ าเป็น”“เจ้ากับน้องสะใภ้คนเล็กไปเถอะ แต่ต้องระวังตัวให้มาก” พี่สี่ตอบรับหนึ่งประโยค จากนั้นในรถ
