านึงถึงร่างกายของภรรยาด้วยเขาปรึกษากับเฮ่อจือหร่านแล้วตัดสินใจพักผ่อนในเมืองสักครู่พร้อมกินอะไรลงท้องบ้าง จากนั้นค่อยเดินทางต่อที่ดีที่สุดคือออกจากเมืองตอนค ่า แม้จะต้องพักผ่อนบนรถม้าก็ยังปลอดภัยกว่าการอยู่ในเมืองเพราะไม่รู้ว่าเมื่อไหร่ที่นี่จะได้รับข่าวจักรพรรดิหนานเจียงหายตัวไป ถึงตอนนั้นหากพวกเขาจะออกจากเมืองก็คงท าได้ยากตามแผนที่วางไว้ ทั้งสองคนขับรถม้าไปยังสถานที่ค่อนข้างเปลี่ยว โม่จิ่วเยี่ยแกล้งท าเป็นออกไปซื้อของกิน แต่ความจริงแล้วเฮ่อจือหร่านก าลังซื้ออาหารส าเร็จรูปมาจากพื้นที่มิติ
สามีภรรยาต่างเปิดรถม้า หลายคนจัดการธุระส่วนตัวก่อน แล้วเริ่มกินอาหารอย่างเอร็ดอร่อยนี่เป็นมื้อแรกที่ได้กินข้าวนับแต่คืนที่แล้วจนถึงตอนนี้ แม้จะไม่ได้ใช้พลังงานอะไรมากนัก แต่ตอนนี้พวกเขาก็หิวมากข้าวปั้นน้อยเห็นเจ้าของ ก็รีบปีนขึ้นไปออดอ้อนในอ้อมกอดของนางทันที่เสียงร้องเล็ก ๆ “อือ ๆ ๆ” ท าให้เฮ่อจือหร่านใจอ่อนยวบ รีบหลบไปด้านข้างเพื่อเตรียมอาหารที่มันชอบหลังกินจนอิ่มแล้ว เฮ่อจือหร่านก าลังเตรียมจัดการเดินทางต่อทางฝั่งโม่จิ่วเยี่ยก็มีเสียงดังขึ้นมา“น้องเก้า น้องสะใภ้เก้า พวกเจ้ารีบมาเร็ว พี่หกตื่นแล้ว” โม่หยวนเช่อดูตื่นเต้นอย่างเห็นได้ชัดโม่จิ่วเยี่ยกับเฮ่อจือหร่านรีบวิ่งไปทันที่อาการของพี่หกดีกว่าพี่สี่กับพี่เจ็ดมาก ตอนนี้เขาลุกนั่งได้แล้วแต่แววตายังดูเลื่อนลอยอยู่บ้าง“พี่หก”“พี่หก”“น้องหก”สามพี่น
