ยโม่หยวนเช่อส่งนกแก้วคืนให้นางด้วยสีหน้าเรียบเฉย จากนั้นเขาก็ค านับแล้วจากไปองค์หญิงสี่ประทับใจในตัวโม่หยวนเช่ออยู่แล้ว หลังจากเหตุการณ์จับนกแก้วในครั้งนี้ ยิ่งท าให้นางนึกถึงเขาไม่ลืมเลือนนางเคยเลียบเคียงพูดถึงเรื่องนี้กับพระมารดา แต่น่าเสียดายที่พระมารดาไม่เห็นด้วย เพราะเรื่องที่โม่จิ่วเยี่ยเป็นสหายร่วมเรียนของหนานฉี พระมารดาจึงคิดว่าคนสกุลโม่เป็นพวกเดียวกันกับองค์ชายสาม และสั่งให้นางล้มเลิกความคิดนี้ไปอีกอย่าง ด้วยฐานะองค์หญิงของต้าซุ่น นางเกิดมาเพื่ออภิเษกสมรสและสร้างสัมพันธไมตรี แม้พระมารดาจะเห็นด้วย แต่พระบิดาก็คงไม่อนุญาตหลังจากนั้น นางจึงได้แต่เก็บโม่หยวนเช่อไว้ในใจเงียบ ๆ ไม่กล้าคิดเกินเลยกับเขาอีก
ต่อมาโม่หยวนเช่อก็แต่งงาน นางร้องไห้เสียใจอยู่หลายวัน คนทั้งคนผอมลงไปมากหลังจากนั้น เมื่อได้ยินข่าวว่าโม่หยวนเช่อเสียชีวิตในสงครามหัวใจของนางก็ถูกฝังลงดินไปพร้อมกับเขาด้วยเพื่อความมั่นคงของราชวงศ์ต้าซุ่น การเดินทางไปหนานเจียงนั้นเป็นเรื่องจ าเป็น นางคิดว่าชีวิตนี้คงจะผ่านไปอย่างเงียบ ๆ เช่นนี้แต่ใครจะรู้ว่านางจะได้พบกับโม่หยวนเช่อที่ยังมีชีวิตอยู่ในหนานเจียงเพียงนึกถึงสภาพอันน่าเวทนาเมื่อแรกพบกับโม่หยวนเช่อ หัวใจของนางเจ็บปวดจนไม่อาจบรรยายได้ความรู้สึกที่มีต่อโม่หยวนเช่อ นางเก็บซ่อนไว้ในใจเสมอมาแม้แต่สาวใช้ที่ไว้ใจที่สุดสองคนก็ยังไม่รู้ตอนนี้นางต้องบอกความจริงเกี่ยวกับที่อยู่ของ
