งนานแค่ไหน การพักในบ้านเช่าจึงสะดวกกว่าโรงเตี๊ยมมากนอกจากเช่าบ้านแล้ว ทั้งสองคนยังซื้อตัวเด็กหนุ่มอายุสิบหกสิบเจ็ดปีจากนายหน้าด้วยนายหน้าบอกว่าเด็กคนนั้นชื่อซุ่นจือ เป็นใบ้และหูหนวกแต่ก าเนิด คนแบบนี้เหมาะจะดูแลพี่สี่ที่สุดด้วยเหตุนี้ พวกเขาจึงไม่ต้องกังวลว่าจะไม่มีคนดูแลพี่สี่เวลาออกไปท าธุระข้างนอกโม่จิ่วเยี่ยส่งซุ่นจือออกไปซื้อของใช้ในบ้านก่อน จากนั้นเขากับเฮ่อจือหร่านก็รีบไปที่บ้านเช่า
เวลาใกล้เที่ยงแล้ว โม่จิ่วเยี่ยจัดเตียงในห้องอย่างง่าย ๆ จากนั้นเฮ่อจือหร่านก็ใช้จิตส านึกพาพี่สี่มานอนบนเตียงพี่สี่ยังไม่ตื่น แต่หลังจากได้รับการรักษา สีหน้าของเขาดูดีขึ้นกว่าเมื่อคืนเฮ่อจือหร่านเข้าไปในพื้นที่มิติอีกครั้ง เตรียมอาหารบ ารุงร่างกายให้พี่สี่ พอเตรียมเสร็จ พี่สี่ก็ตื่นขึ้นมาพอดีโม่จิ่วเยี่ยเห็นพี่ชายตื่นแต่ก็ไม่ได้รีบถามถึงเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นกลับน าโจ๊กและกับข้าวที่เฮ่อจือหร่านเตรียมไว้มาให้“พี่สี่ตื่นแล้วหรือ ท่านกินอะไรรองท้องก่อนเถอะ”พี่สี่ขยับแขนขาไม่ได้ จึงต้องให้โม่จิ่วเยี่ยป้อนอาหารให้ขณะเดียวกันเขาก็มองเห็นหน้าตาของคนทั้งสองคนอย่างชัดเจนแต่เดิมในห้องมืดสนิทนั้นเขามองไม่ค่อยชัด ได้แต่ฟังเสียงแล้วคาดเดาว่าคนคนนี้คือน้องเก้าตอนนี้ในห้องที่มีแสงสว่างพอสมควร เขามองเห็นทั้งสองคนชัดเจน เสียงนี้ก็ชัดเจนว่าเป็นน้องเก้า แต่ท าไมหน้าตาอีกฝ่ายถึงเปลี่ยนไปแบบนี้?โม่ซิวเหยียนถามอย่างงุน
