ังหมิงรุ่ยย่อมไม่เชื่อแน่นอนเขารู้ว่ากระต่ายที่บ้านสกุลโม่เลี้ยงไว้นั้นเป็นฝีมือของพี่สะใภ้เก้าทั้งหมด ดังนั้นเขาจึงถามเฮ่อจือหร่านว่า“พี่สะใภ้เก้า กระต่ายตัวนี้ท่านก็เลี้ยงเหมือนกันหรือ?”เฮ่อจือหร่านตั้งใจจะพูดเรื่องท าการค้ากระต่ายหลังปีใหม่ เพราะลูกกระต่ายที่เพิ่งเกิดยังเล็กมาก อย่างน้อยก็ต้องรอให้พวกมันโตขึ้นอีกสักพักสิ่งที่นางไม่คาดคิดคือโม่หานเยี่ยที่หวงกระต่ายมาตลอด วันนี้กลับใจกว้างมอบให้คนอื่นหนึ่งตัวเมื่อถังหมิงรุ่ยเห็นแล้ว นางจึงอธิบายกับเขา“นี่เรียกว่ากระต่ายหูยาว พวกเราใช้กระต่ายพันธุ์นี้เป็นแบบในการท าจี้กระต่าย กระต่ายชนิดนี้มีรูปร่างน่ารัก นิสัยก็เป็นมิตรกับคนมาก เหมาะส าหรับเลี้ยงเป็นสัตว์เลี้ยงมากกว่า”
หลังจากฟังค าอธิบายของเฮ่อจือหร่าน ถังหมิงรุ่ยก็รับกระต่ายหูยาวมาจากมือน้องสาวอย่างระมัดระวัง แล้วพิจารณามันอย่างละเอียดไม่ต้องพูดถึงรูปร่างที่เป็นเอกลักษณ์ของกระต่ายหูยาว แค่รูปลักษณ์ภายนอกที่น่ารักแบบนี้ ต่อให้เขาจะเป็นผู้ชายตัวโตก็ยังเอ็นดูมันเลยหากน ากระต่ายชนิดนี้ออกไปขายในตลาด คงจะท าก าไรได้มากทีเดียว“พี่สะใภ้ ท่านขายกระต่ายนี้หรือไม่?”“ขายสิ แน่นอนว่าต้องขาย” เฮ่อจือหร่านตอบตรงไปตรงมาเมื่อได้ยินค าตอบแบบนั้น ดวงตาของถังหมิงรุ่ยก็เหมือนจะเห็นตั๋วเงินมากมายลอยเข้ามาหาตัวเองแล้วเขาจ าได้ว่าตอนเด็ก ๆ ที่ไปค้าขายแถบเจียงหนานกับบิดา มีคนตระกูลร ่ารวยคนหนึ่งเลี้ยงแ
