ายที่ตนเองเลี้ยงน่ารัก โม่หานเยี่ยก็ดีใจจนตัวแทบจะลอย“แน่นอนสิเจ้าคะ นี่เป็นกระต่ายที่ข้าดูแลอย่างดีเลยนะ”ถังหมิงรุ่ยเห็นท่าทางซุกซนของหญิงสาวหลังเห็นท่าทางของนางแล้ว จู่ ๆ เขาก็รู้สึกว่านางน่ารักยิ่งกว่ากระต่ายน้อยเสียอีกเขาถึงกับเผลอมองนางอย่างเหม่อลอยโดยไม่รู้ตัวเลยเฮ่อจือหร่านสังเกตเห็นความผิดปกติของถังหมิงรุ่ย จึงกระแอมเบา ๆ สองครั้งแล้วเตือนว่า “คุณชายถัง อีกประมาณยี่สิบวันก็สามารถน ากระต่ายพวกนี้ออกไปขายได้แล้ว”ถังหมิงรุ่ยรีบดึงสติกลับมา แล้วพูดอย่างจริงจังว่า “ได้ขอรับเช่นนั้นอีกยี่สิบวันข้าจะมารับกระต่ายหูยาวที่นี่”ที่บ้านก็มีกระต่ายอีกพันธุ์ที่เพิ่งขยายพันธุ์ออกมา เพียงแต่ยังเล็กอยู่ ลูกกระต่ายยังไม่ควรถูกลม นางจึงให้โม่หานเยี่ยอุ้มตัวโตเต็มวัยมาให้ถังหมิงรุ่ยดู
รูปลักษณ์ภายนอกที่น่ารักของกระต่ายสองสายพันธุ์นี้ได้ทลายความเข้าใจของถังหมิงรุ่ยไปทั้งหมดตัวหนึ่งใหญ่เท่าสุนัข ตัวหนึ่งใหญ่กว่าฝ่ามือนิดเดียว ช่างน่ารักเหลือเกิน“พี่สะใภ้เก้า ข้าจะขายกระต่ายพวกนี้ในราคาที่ท่านพอใจแน่นอน”แม้ถังหมิงรุ่ยจะไม่พูด เฮ่อจือหร่านก็รู้ดีอยู่แล้ว เพราะไม่ใช่ครั้งแรกที่ทั้งสองร่วมมือท าการค้ากันโดยเฉพาะเฮ่อจือหร่านที่ไม่รู้เรื่องการค้า นางเชื่อมั่นในพรสวรรค์ด้านการค้าขายของถังหมิงรุ่ยมาก“ตกลง ถึงเวลานั้นก็ค้าขายตามแผนของท่านเลย ข้าจะรับผิดชอบเรื่องกระต่ายเอง”แน่นอนว่านางตัดสินใจจะขายเฉพาะกระ
