กจากมันจะไม่คุ้นเคยแล้ว ยังแก้ปัญหาเรื่องอาหารการกินได้ยากด้วยคิดไปคิดมา เฮ่อจือหร่านจึงตัดสินใจพาข้าวปั้นน้อยไปหนานเจียงด้วยกันเสียเลยอย่างไรมันก็ชอบอยู่ในพื้นที่มิติของนางอยู่แล้ว เมื่อคนอื่นถามหา นางก็มักจะบอกว่าข้าวปั้นน้อยขึ้นไปบนภูเขาไป ๆ มา ๆ เพียงแค่ทุกคนไม่เห็นข้าวปั้นน้อยก็จะคิดว่ามันขึ้นไปบนภูเขา ถึงอย่างไรมันก็เป็นสัตว์ป่าตัวเล็ก ๆ การไปอยู่บนภูเขาก็ไม่ใช่เรื่องแปลกอะไรเมื่อถึงเวลานั้น นางก็จะใช้ข้ออ้างแบบนี้ปิดบังไปได้…ทางฝั่งของพี่สะใภ้สาม ในที่สุดสามีของนางก็กลับมาพบกันอีกครั้ง คนทั้งคนดูมีชีวิตชีวากว่าแต่ก่อนมาก
นางจัดห้องซ ้าแล้วซ ้าเล่าเพราะสามีนางเป็นคนรักความสะอาดเมื่อก่อนมักจะให้บ่าวรับใช้ในจวนจัดการเรื่องพวกนี้ ตอนนี้เป็นนางที่ลงมือท าเองเพราะกลัวว่าสามีจะไม่พอใจ หลังจากท าความสะอาดแล้วนางยังตรวจสอบอย่างละเอียดอีกรอบเมื่อเห็นว่าไม่มีมุมไหนตกหล่นแล้ว นางจึงกลับไปที่เรือนหลักพอไปถึงที่นั่น ทุกคนยังปรึกษาเรื่องการเดินทางไปหนานเจียงนางไม่อาจเข้าไปร่วมสนทนาได้ จึงได้แต่นั่งเงียบ ๆ มองอยู่ตรงนั้นในที่สุดก็ถึงยามจื่อ หลังจากทุกคนกินเกี๊ยวกันแล้ว ฮูหยินผู้เฒ่าก็ให้แยกย้ายกันไปพักผ่อนโม่จิ่วเยี่ยกับเฮ่อจือหร่านเข้าไปในพื้นที่มิติด้วยกัน ตอนนี้ทั้งสองยังไม่ง่วง จึงวางแผนเรื่องการเดินทางไปหนานเจียงการเดินทางครั้งนี้มีแค่พวกเขาสองคน เฮ่อจือหร่านจึงวางแผนที่จะใช้ยานพาหนะจา
